X
تبلیغات
حیوانات

حیوانات

توضیح و عکس از حیوانات

مرغ عشق

پرونده:Wellensittich.jpg

مرغ عشق(Budgerigar) ، Lovebird

کلاسه: پرندگان (Aves)
دسته: psittaciformes
نوع: Undulatus
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: طوطی‌سانان
خانواده: طوطی‌ها
زیرخانواده: Psittacinae
تبار: Platycercini
سرده: Melopsittacus
گونه‌: M. undulatus
 نام علمی: Melopsittacus undulatus

طول‌ عمر: 7-8 سال‌
وزن‌: 40-45 گرم‌
طول‌ بدن‌ پرنده‌ نر: 18 سانتيمتر

مرغ عشق پرنده اي از خانواده طوطیان است و مانند اغلب پرندگان زینتی از قاره ی استرالیا به دیگر کشور ها منتقل شده است .مرغ عشق حیوانی اجتماعی است و توانایی های بالایی دارد.این پرنده در رنگهای سبز،آبی،سفید،زرد و مخلوطی از این رنگها در بازار عرضه می شود. این حیوان توانایی تقلید صدا را هم داراست و میتوان تا حدودي به اوصحبت کردن را هم آموخت.اعمال و حرکات عاشقانه ی جفت ها، وابستگی آنها به هم ،توانایی دست آموز کردن پرنده ، آواز این حیوان، اجتماعی بودن آنها و... باعث جذب طرفداران زیادی برای این پرنده شده است.
این پرنده، اولین بارتوسط زیست شناسی به نام سر جان گلد در سال ۱۸۴۰ به انگلستان برده شد. موج تقاضا برای این پرنده موجب شد تا کشتی های زیادی دست به کار انتقال این پرندگان به اروپا، بخصوص انگلستان، هلند و بلژیک بزنند. کشتی ها مرغ عشق ها را در دسته های چند ده هزارتایی حمل می کردند . در طول سفر چند هفته ای، فقط تعداد اندکی از آنان سالم به اروپا می رسیدند. به زودی این پرنده اهلی شد و از طریق انگلستان به تمام دنیا منتقل شد.

مرغ عشق اهلی حیوانی است خجالتی، لیکن اگر از هنگام تولد با انسان خو بگیرد می تواند دست آموز شده و حتی مانند اکثر انواع طوطی ها تا حدودي سخن گوید.
پرونده:Melopsittacus undulatus flock.jpg
مرغ عشق اهلی، اندکی از همنوعان وحشی خود بزرگ‌تر است. طول بدن این پرنده بین ۱۶ تا ۲۰ سانتیمتر می باشد. عمر انواع وحشی آن ۱۰ تا ۱۴ سال و عمر نوع اهلی آن اغلب کمتر از ۵ سال است. البته در میان مرغ عشقهای اهلی گاه عمر ۱۱ ساله نیز مشاهده شده است.
رنگ طبیعی این حیوان سبز چمنی میباشد انتهای پشت ٬سینه و شکم سبز میباشد.پشت سر ٬بالای شانه و روی بالها زرد همراه با خطهای سیاهی به صورت موجی می باشد. دو پر بزرگ از میان دمش بیرون آمده که آبی تیره اند.پرهای دم سبز بوده و دارای نوار زردی میباشد.صورت مرغ عشق تا گلو زرد روشن است و در انتهای صورتش لکه های بنفشی که ریش نامیده میشود وجود دارد.پلکها بسیار نازک هستند و از سمت پايین به بالا جمع میشوند.نوکش مانند طوطی سانان است و نوک پایینی کوچکتر از بالایی می باشد.

اين گونه از پرندگان کوچک که از لحاظ طبقه بندي توسط برخي زيست شناسان در رده زيباترين طوطي هاي کوچک قرار مي گيريند، از سرزمينهاي آفريقايي به ساير نقاط جهان آورده شده اند. آنها بسيار کنجکاو، پر انرژي و البته دلربا هستند. اگر دقت کرده باشيد متوجه شديد که اغلب اوقات رنگ آنها معمولا" همانند قسمتي از طيف رنگين کمان مي باشد.

پرونده:Wellensittich02.jpg

در طبيعت‌ به‌ كمك‌ منقارقوي‌ و شكل‌انگشتان‌ پاهايش‌، دو انگشت‌ رو به‌ جلو و دو تا رو به‌ عقب‌ به‌ راحتي‌ از شاخه‌ها بالا مي‌رود. مرغ‌ عشق‌ حدودا در 3 ماهگي‌ بالغ‌ مي‌شود. برجستگي‌ روي‌ قاعده‌ منقار در غالب‌ پرندگان‌ نر بالغ‌ آبي‌ روشن‌ يا بنفش‌و در ماده‌ بالغ‌ قهوه‌اي‌ است‌. البته‌ اين‌ رنگ‌ در نابالغين‌ كاملا مشخص‌ نيست‌ ضمن‌ اينكه‌ هنگام‌ بيماري‌ يا پيري‌ رنگ‌بتدريج‌ كم‌ مي‌شود.

مرغ‌ عشق‌ ماده‌ در هر نوبت‌ به‌ طور متوسط 4-6 تخم‌ مي‌گذارد. جوجه‌ها 16-18 روز بعد از تخم‌ بيرون‌ آمده‌ و24-28 روز در لانه‌ مي‌مانند. در طول‌ اين‌ مدت‌ جوجه‌ها به‌ شدت‌ وابسته‌ به‌ مادر هستند.

رابطه‌ با انسان‌ و حيوانات‌ خانگي‌
مرغ‌ عشق‌ خيلي‌ زود اهلي‌ شده‌ و به‌ خانه‌ خو مي‌گيرد. مي‌توان‌ به‌ آن‌ ياد داد كه‌ روي‌ انگشت‌ بنشيند . حضورسگ‌ و گربه‌ موجب‌ ناراحتي‌ پرنده‌ مي‌شود حتي‌ اگر به‌ آن‌ دسترسي‌ نداشته‌ باشند. پرنده‌ جديد را بايد بتدريج‌ وارد كرد حتي‌ اگر جفت‌ پرنده‌ شما باشد. بهتر است‌ ابتدا در قفسهاي‌ مجزا ولي‌ كنار هم ‌باشند (بدون‌ تماس‌) تا به‌ هم‌ عادت‌ كنند.

نكات قابل توجه در هنگام خريداري‌

بايد توجه‌ داشت‌ كه‌ مرغ‌ عشق‌ (مانند ساير حيوانات‌ خانگي‌) حتما بايد از جاي‌ مطمئن‌ خريداري‌ شود. سن‌ مناسب‌براي‌ خريد 6-7 هفتگي‌ است‌. هنگام‌ خريد به‌ وضعيت‌ پرها دقت‌ كنيد چرا كه‌ نشانه‌ خوبي‌ از وضعيت‌ كلي‌ پرنده‌ است‌.در پرنده‌ سالم‌ پرها صاف‌، شفاف‌ و درخشان‌ مي‌باشند در حاليكه‌ پرنده‌ بيمار كسل‌ بوده‌ و پرهاي‌ ژوليده‌اي‌ دارد. چشم‌هابايد شفاف‌، درخشان‌ و فاقد تورم‌ باشند. پاها به‌ راحتي‌ ميله‌ قفس‌ را بگيرند و پرنده‌ در حالت‌ ايستاده‌ زاويه‌ 30 درجه نسبت‌ به‌خط قائم‌ داشته‌ باشد. اطراف‌ مخرج‌ طبيعي‌ و پرنده‌ شاداب‌ باشد.

پرونده:Blue Parakeets.jpg

محيط و شرایط زندگی
مرغ عشق بسادگی در شرایط عادی که ما زندگی می کنیم از لحاظ دما و رطوبت می تواند زندگی کند. حداقل ابعاد قفس برای یک یا دو مرغ عشق باید 45 (عرض) در 45 (طول) در60 (ارتفاع) سانتیمتر باشد، هرچند نباید فراموش کرد که هر جانداری از منزل بزرگتر استقبال می کند.
همچنین محلی که مرغ عشق را نگهداری می کنید نباید جایی باشد که سرو صدای ناگهانی تولید شود. مثلا" ناگهانی صدای افتادن ظروف آشپزخانه و ...، تمام این موارد به حیوان استرس منتقل می کند و باعث بیماری و کوتاهی عمر او می شوند.
قفس این پرندگان را حداقل هفته ای یکبار تمیز کنید و آب و دانه تازه را هر روز در اختیار آنها قرار دهید. قرار دادن اسباب بازی های ساده در قفس برای آنها از مفید ترین چیزهایی است که می تواند آنها را خوشحال کند. توپ کوچک، حلقه آویزان شده از سقف قفس و ...

مرغ عشق، در طبقه بندی جانورشناختی پرندگان، در گروه شاخه نشینان قرار دارد. پس بهتر است قفس آن
دارای یک میله باشد که جانور روی آن بنشيند. بهتر است قفس پرنده از قلابی آویزان باشد تا احساس خوشحالی کند. مکان نگهداری این جانور باید خصوصیات زیر را داشته باشد:
عاری از بخار، صدای ناگهانی،دود سیگار و جانورانی از قبیل سگ و گربه باشد.
تا حدودی گرم باشد، در تابستان میتوان در بالکن،حیاط و یا کنار پنجره جانور را نگهداری کرد اما
در زمستان داخل خانه بهتر است.
کمی رطوبت داشته باشد مثلا دربالکن، کنار درختی باشد یا در حیاط به درخت بزرگی آویزان باشد فقط
شبها برای جلوگیری از خفگی جانور، بهتر است که آنرا به داخل خانه منتقل کنید(در صورت مجاورت با درخت های بلند و پر برگ)
بهتر است شبها روی جانور را با پارچه ی نازکی بپوشانید.

شناخت رفتارها
اگر پرندگان کوچک شما به غذاهای تازه نوک می زنند، با آب تازه حمام می کنند و تحرک کافی دارند مطمئن باشید که سالم هستند. آنها معمولا" علاقمند به برقراری ارتباط عاطفی هستند لذا اگر تنها یک مرغ عشق دارید حتما" هر روز وقتی را برای پرداختن به او بگذارید، پس از مدتی مشاهده خواهید کرد که شما را بخوبی می شناسد و حتی در بیرون قفس به راحتی روی انگشت شما می نشیند.
همواره به بدن، منقار، پاها و دیگر قسمت های مرغ خود دقت کنید، یک مرغ عشق سالم همواره آنها را تمیز نگاه میدارد و این می تواند خود نوعی کنترل سلامت این پرنده زیبا باشد.

این پرنده در قفس با دانه هایی مثل ارزن وکتان تغذیه میشود وغذاهای مکمل هم مثل تخم مرغ،سبزیجات وبرخی میوه ها براي سلامتي آنها لازم است.
در مورد نگهداری این پرنده هم باید گفت که چون پرندگانی اجتماعی اند میتوان گروهی از آنها را درون یک قفس بزرگ نگهداری کرد ولی یک قفس متوسط برای نگهداری یک جفت از آنها کافی است.
برای فهمیدن جنس نر و ماده این حیوان بهترین گزینه توجه به پوستی است که در بالای منقار قرار دارد ، (و سوراخهای بینی در آن قرار دارد) می باشد.در نوع نر رنگ این پوست آبی تیره و یا بنفش است اما در نوع ماده آبی بسیار روشن با هاله ای سفید در اطراف سوراخهای بینی(بالاخص در ماده های جوان) ٬ قهوه ای یا متمایل به قوه ای است . رنگ آبی این پوست در نوع نر همواره مشخص است البته در نرها مریض و یا پیر این رنگ مات شده و ترکهایی در آن دیده می شود ، اما رنگ این پوست در ماده ها متغیر است در موقع تخم گذاری و در جوانی صاف و روشن تر است و پس از این مدت تیره تر و چروک دار می گردد.

تغذیه
میتوان به جانور انواع غذای خشک و تازه داد مثل ارزن، گندم مرغی، گندم پوست کنده، جوی پوست کنده و غذای آماده پرندگان. جهت مقاوم کردن جانور از غذاهای مانن تخم مرغ پخته،هویج خام و پخته،برنج پخته شده و میوجات استفاده کرد. البته به غیر از خیار که اسهال شدید و مهلک در جانور پدید می آورد.
از سبزی جات و ویتامین هایی که در پرنده فروشی ها بفروش می رسد نیز میتوان به عنوان غذای تقویتی
استفاده کرد. مولتی ویتامین کودکان نیز باید در آب جانور ریخته شود اما در سنین 6-8ماهگی.
رسیدگی:
این جانور باید هرماه حمام شود و گرنه از کک و کنه اشباع میشود. میتوان این جانور را زیر دوش گرفت.

براي شتشوي اين پرنده هرگزازشامپو بچه وشامپو خرگو ش و گربه استفاده نكنيد.

پرونده:Blue male budgie.jpg



برچسب‌ها: مرغ عشق
+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم دی 1390ساعت 17:25  توسط شاهرخ  | 

انتخاب مارمولک یا سوسمارها بعنوان حیوان خانگی







نگهداری از مارمولک ها بعنوان حیوان خانگی برای همه ارفاد مناسب نیست چناچه قصد نگهداری از این حیوان را دارین باید تجهیزات خاصی داشته باشین و همچنین مطالعه بسیار خوبی در زمینه مارمولک ها کرده باشین.انتخاب مکان زندگی مناسب و صحیح , دادن غذای زنده , و ارتباط این حیوانات با انسان ها از موارد مهمی است که باید مورد توجه شما باشد.



خانه مارمولک"



مارمولک یا سوسمار خانگی شما نمی تواند مانند سگ و گربه اطراف خانه بچرخد و هر جا توانست استراحت کند. مارمولک ها جز حیوانات خونسرد هستن و برای متعادل کردن دمای بدن خود نیاز به گرم کننده مخصوص دارن همچنین برخی گونه مارمولک ها به اشعه UVAو UVBنیز نیاز دارن.


تغذیه:



یکی از موارد حساس نگهداری تغذیه می باشد شما باید این قانون طبیعت را قبول کنین که یکی می خوره و یکی خورده می شه اکثر سوسمارها تنها غذای زنده می خورن.

پیدا کردن غذای زنده چندان کار سختی نیست در پت شاپها غذاهای مخصوص مثل جیر جیرک و کرم برای مارمولک ها موجود می باشد. برای مارمولک های بزرگتر باید از موش استفاده کرد.

اگر فرد احساساتی هستین و احساس گناه می کنین قبل خرید این حیوان به تغذیه فکر کنین.


ارتباط با سوسمار:



برخی حیوانات مانند سگ , گربه , طوطی سانان , همستر , خوکچه هندی , خرگوش و برخی پرندگان اجتماعی هستن در حیات وحش این حیوانات در دسته های کوچک یا بزرگ زندگی می کنن و در نتیجه به توجه انسان ها و بودن با آنها در زمان اسارت نیاز دارن

سوسمارها حیوانات گوشه گیر و منزوی در حیات وحش هستن.به شدت قلمرو طلب می باشن.به مرور با آموزش های لازم سوسمار شما کمی معاشرت و تعامل با انسان ها را می آموزد البته برخی گونه مارمولک یا سوسمارها می توانن مانند سگ و گربه یا پرنده وابسته شون.

با اینحال اگه شما خواهان داشتن حیوانی هستین که بغل کنین و ناز و نوازشش کنین این حیوان گزین خوبی برای شما نیست.





انتخاب سوسمار مناسب:



قبل خرید مطالعه و تحقیق گسترده ای انجام دهین با تمام گونه سوسمارهای خانگی آشنا شوین با خصوصیات رفتاری نیازهای غذایی و محیطی و .....

کاغذی تهیه کرده و جدول بندی کنین و نام سوسمار و مشخصات کامل را جلوش بنویسین. با توجه به مشخصات و نیازها با امکانات خود بسنجین اگر سوسمار جز زنده خوارهای می باشد پت شاپ محل خود را چک کنین تا ببینین غذا برای حیوان شما دارد یا نه؟!

به مطالعه و تحقیق درباره طول عمر و خصوصیات رفتاری بپردازین برخی سوسمارها بیش از 20سال عمر دارن و مدت طولانی باید از آنها نگهداری کنین. درباره هوش و استعداد گونه ها مطالعه کنین.همچنین میزان منطبق شدن با انسان ها.

اگر مبتدی هستین سوسماری که کمتر خشمگین می باشد و صلح جو و آرام است انتخاب بهتری برای شماست.

+ نوشته شده در  شنبه دهم دی 1390ساعت 13:37  توسط شاهرخ  | 

گربه سیامی (Siamese cat)

http://0.tqn.com/d/cats/1/7/s/J/3/Shadow600x516.jpg

گروه زیادی از گربه ها زیر مجموعهء این نژاد هستند .

در سایز و اندام گونه های مختلفی دارند . چشم ها در این نژاد آبی هستند و برای همین در بسیاری از اوقات این گربه ها اختلالات شنوایی دارند .

تاریخچه:افسانه قدیمی وجود دارد که می گوید پرنسس سیام شبها هنگام خواب انگشتر های خود را در دم گربه مورد اعتمادش قرار می داد تا از گم شدن آنها جلوگیری کند ، یک شب گربه خوابش می برد ، انگشتر ها می افتند و گم می شوند.

صبح روز بعد هنگامی که پرنسس از واقعه با خبر می شود خشمگین شده و دم گربه را گره می زند تا از رخ دادن اشتباه دوباره جلوگیری شود و به این دلیل دم سیامی ها در انتها تاب دارد!


http://cats.about.com/library/graphics/breeds/siamese/vishnu.jpg
از افسانه گذشته ، اولین سیامی ها از قصر پادشاه سیام ربوده شده و به اروپا منتقل گشتند.

اولین سیامی ها تنها به رنگ کرم با بخشهای پر رنگ قهوه ای یافت می شدند اما در حدود 200 سال پیش سیامی آبی در انگلستان و امروزه سیامی در رنگهای قرمز و شکلاتی نیز یافت می شود.

خلق و خو:نژاد سیامی غالباً پر سر و صدا و بازی گوش است ، به توجه زیاد نیاز دارد و علاقه دارد تا همیشه مانند عضوی از خانواده با آن برخورد شود.

پر محبت و از تنهایی متنفر است بنابراین اگر ساعات زیادی را خارج از خانه سپری می کنید ، سیامی انتخاب مناسبی برایتان نخواهد بود.



توضیحات:نژاد سیامی دارای موهای کوتاه ، بدنی کشیده ، لاغر ، باریک و عضلانی می باشد. باید وزنی سنگین تر از آنچه از ظاهرش به نظر می رسد داشته باشد.

استعداد زیادی در فربه شدن دارد ، بنابراین از دادن غذای اضافی به وی خودداری نمائید. گوشها بزرگ و نوک تیز ، صورت مثلثی شکل ، بینی بلند و باریک و چشمها بادامی شکل می باشند.

رنگ در قسمت صورت و گوشها ، پاها و دم تیره و در سایر قسمتها خصوصاً سینه و زیر گردن روشن تر می باشد.

محل پیدایش گربه های سیامی خاور دور است و در واقع نام آنها از Siam (تایلند کنونی) گرفته شده است. آنها به خاطر خلق و خوی خاصشان در دنیا معروف هستند.

http://iranpet.net/imageup/images/siamese1.jpg


این گربه‎ها صدای گوش خراشی داشته و دائم در حال میومیو کردن هستند.

گربه های سیامی در محیط خانه نیاز به همدم و دوست دارند. آنها جثۀ متوسط و تا حدی بزرگ داشته، بدنشان کشیده و دراز است و به خاطر نوع پوشش موئی که دارند به آرایش و رسیدگی کمتری نیاز دارند.

http://www.catsofaustralia.com/images/siamese_cat_pic.jpg

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم دی 1390ساعت 12:43  توسط شاهرخ  | 

آروانای نقره ای(Silver Arowana)

آروانای  نقره ای(Silver Arowana)

آرواناها ماهیان بزرگ ، شاهانه و با ابهت ، با پولک های بزرگ و مرواریدوار هستند . این خانواده(osteoglossidae) در دوره ی ژوراسیک(jurassik) پدیدار شده اند و به نظر می رسد که در 150 میلیون سال اخیر تغییرات اندکی داشته اند . آنها گروهی منحصربه فرد و برجسته از ماهی ها هستند و اغلب در تجارت ماهیان زینتی بیشتر مطالبه شده و مشتریان فراوانی دارندذ . تا این ، تنها 3 مورد تخم ریزی در اسارت این ماهی سندیت پیدا کرده است .

آرواناها یکی از با ارزش ترین ماهیان تزئینی هستند که قیمت به صد و یا هزاران دلار می رسد . اسم چینی این ماهی Dragon fish  = هیولا ماهی God fish  باعث ایجاد شبهاتی در مورد اسرار  و رموز با این ماهی ها میگردد .

آروانای نقری ( Osteoglessum  bicirrhosum ) که بومی آمریکای جنوبی است مشهورترین عضو این خانواده قدیمی یعنی آروانا است . از این خانواده تنها گونه های نقره ای و سیاه می توانند با مجوزهای سخت گیرانه و مشکل حمل و نقل و صادر شوند . گونه های قرمز و طلایی آرواناها در خطر انقراض می باشند و تنها در بازار سیاه است که میتوان آنها را بدست آورد . با این وجود تنها جائی که میتوان این ماهی ها را راحتتر بدست آورد جنوب شرقی آسیاست و آن بدین دلیل است که سود سرشار آن جریمه های مالی این کار را جبران می کند . یک عدد آروانای طلایی در بازار سیاه اندونزی قیمتی بالغ بر $1400 دلار دارد . آروانا ی نقره ای

در سال 1991 ما به تانکی که 240 سانتیمتر بود 12 بچه آروانا که حتی در بعضی از آنها کیسه ی زرده مشاهده می شد افزودیم . تانک دارای سیستم تصفیه آب و همچنین سرپوش توری بود . داشتن سرپوش یکی از مهمترین نیازها است زیرا این ماهی ها صرفنظراز اندازه و سن انها از تانکشان بیرون خواهند پرید . بنابراین تانکشان " همیشه " باید پوشیده باشد . ماهیان پشه خور و مولی ها نیز به عنوان غذا به تانک افزوده می شوند . تنها 5 عدد از 12 آروانا توانستند این دوره ی 3 ساله را طی کرده و به بلوغ جنسی برسند .

5 ماهی زنده مانده  و هم اکنون در حدود 120 سانتیمتر هستند که به نظر می رسد Max سایز آنها باشد . با این وجود در این ماهی ها متناقض و ناجور است . البته سایزهای آکواریمی آن تا حدود 60-70 سانتیمتر رشد می کنند .

آرواناها در مورد شرایط آب خود بسیار نکته بین و حساس نیستند برخلاف سایر ماهیهای حوزه آمازون آرواناها به آب سبک و اسیدی برای پرورش موفق نیاز ندارند .ما تغییرات مفصلی را در خصوص دمای این ماهی منظور نکردیم و اغلب دمای آن ثابت و حدود 60 درجه فارنهایت بود . PH و سختی آب نیز زیاد مودر توجه دقیق قرار نگرفت ولی سختی اب نیز تقریباً در حدود 60 میلیمتر در لیتر میزان شده بود . PH نیز اغلب ما بین 8-7 بود . با این وجود تأکید ما بر تمیزی آکواریم بخصوص در دوران بلوغ و تخم ریزی بود . اعتقاد ما بر استفاده از غذاهای زنده یا تمیز کردن آکواریم پیوند خورده بود .

به محض اینکه این ماهی نشانه هایی مبنی بر نزدیک شدن دوران بلوغ را عرضه داشتند ، آنها از مرکز تحقیق و پرورش  به انستیتویی در هاوایی منتقل شدند . ابتدا این ماهی ها از 60 به حدود 75 سانتیمتر رشد کردند .

در طول تابستان نشانه هایی آشکار از تکامل یافتن تخم دان در 2 تا از آرواناها بروز یافت . و نیز نشانه های رفتاری مبنی بر جفت یابی مشهود گشت .

این ماهی ها پرورش دهندگان بچه های خود می باشند ، به خصوص نرها کم تخم ها و یا بچه ها را حداقل برای مدت 2 ماه در دهانش نگاه می دارد . قطرتخم ها  5-4 میلیمتر است . بچه ها نیز 7-5 سانتیمتر می باشند و حدود 30-12 عدد می باشند . والدین باید سریعاً از بچه ها جدا شوند . این عمل میتواند با بازکردن و جستجوی دهان پدر صورت پذیرد . البته اگر والدین از بچه ها نگهداری می کنند نیازی به جداسازی نمی باشد ، حتی جداسازی می تواند باعث وارد شدن لطمات روحی به والدین گردد . ولی اگر نشانه هایی مبنی بر خورده شده تخم ها و یا نوزادان توسط والدین مشاهده گردد سریعاً باید از هم جدا گردند . برخی از پرورش دهندگان مزیت هایی را در جداسازی والدین و تخم ها ذکر می کنند که شاید مهم ترین انها تسریع زمان تخم ریزی بعدی است .

 با غذاهایی چون آرتمیا و نوزادان ماهیان و نوزادان ماهیان زنده زا بچه آرواناها به سرعت رشد می کنند . نگهداری تعداد زیادی آروانا در یک مکان ممکن است منجر به زدوخورد بین آنها و در نهایت کاهش تعداد آنها گردد ، بنابراین بچه ماهی ها باید فضای کافی برای رشدشان در اختیار داشته باشند . روش معمول نگهداری 12 بچه آروانا در تانکی به درازی 240 سانتیمتر است . آنها باید در تانک های بزرگ و یا حوضچه ها پرورش یابند و در آن مکان نیز باید بزرگترین ماهی باشند . در صورت نگهداری چندین آروانا مشکلی که ممکن است پدیدار گردد ، درگیری آنها می باشد . برای جلوگیری از امر فوق میتوان از ماهی دیگری بعنوان هدف استفاده کرد . برای مثال از یک گلدفیش 15 سانتیمتری بعنوان هدف استفاده می شوند و با قرار دادن آن در تانک حاوی آروانا دیگر آرواناها توجهشان با همنوعانشان قطع و یا کم می شود .

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم دی 1390ساعت 12:31  توسط شاهرخ  | 

هاسکی

http://isatice.com/rw_istgah/img/285a4cbc482f67de53938dcaa80c56e5.jpg

بی شک از نگاه بسیاری از صاحب نظران نژاد هاسکی یکی از بهترین و شاخص ترین نژاد ها در سطح جهان است شهرت این نژاد را بیشتر از شکل زیبا و با ابهت رفتار آرام و صمیمی و هوش سرشارش می دانند

سگ هاسکی در گروه سگ های کاری قرار دارد یعنی سگ هایی که برای نگهبانی از خانه و یا چهارپایان در قدیم استفاده می شوند و هاسکی هم مانند بقیه اعضای این گروه دارای نیروی کافی استقامت مناسب در برابر سرمای شدید و حمله می باشد ویژگی مهم در مورد هاسکی این است که برای افرادی که برای اولین بار تصمیم به نگه داری سگ دارند مناسب نمی باشد زیرا اینه حیوان از زمان تولگی نیاز به تربیت دقیق دارند تا خود رای نشوند .

http://www.locopoc.com/PortalData/Subsystems/Locopoc/LocoAd/Images/Original/husky_couple.jpg

گونه های هاسکی:
نژاد هاسکی را به دو گونه مهم تقسیم می کنند که عبارتند از:
1-سیبرین هاسکی(Siberian husky) که مهمتر و قابل توجه تر است
2-هاسکی آلاسکای(Alakan husky)
فته می شود که هاسکی در اصل ریشه سیبری را دارد اما بعد از مدتی به ناحیه آلاسکا برده شده و بعد از مدت ها تغییراتی در حالت این نژاد داده شده و گونه هاسکی آلاسکایی به وجود آمده است . ولی هاسکی آلاسکایی بیشتر به عنوان یک سگ کاری تربیت شده است و ویژگی این حیوان لذت بردن از کشیدن سورتمه است .
تشخیص دقیق و تفکیک گونه های سیبرین و آلاسکایی ساده نیست اما یک سری نشانه هایی برای این کار وجود دارد سگ هاسکی آلاسکایی معمولاً دارای سر کاملاً سفید و یک دست از نظر رنگ است در حالی که در گونه سیبرین روی سر بین چشم خوط و طرح های زیبایی وجود دارد و گاهی به شکل خط هایی دور چشم است که یک نشانه بارز برای خالص بودن حیوان و موثر روی قیمت آن می باشد. از دیگر نشانه ها می توان به ارتفاع کمر از زمین اشاره کرد. ارتفاع کمر هاسکی آلاسکایی کمی بلندتر از سیبرین هاسکی می باشد ، هاسکی الاسکایی از سیبرین لاغرتر است . نکته دیگر درباره رنگ چشم ها می باشد هاسکی سیبرین معمولاً چشم های آبی و یا ترکیب آبی و قهوه ای دارد اما در هاسکی آلاسکایی بیشتر رنگ های تیره در چشم ها دیده می شود . هر دو این نژاد ها در CKCو AKC ثبت شده اند . البته نژاد هیبرید آلاسکایی و سیبرین هم وجود دارد که تشخیص آن فوق العاده مشکل است
http://www.eforosh.com/pics/27101_1301649512.jpg


ظاهر عمومی :
سگ هاسکی دارای بدنی کشیده پنجه های پهن که در بین آن ها مو هایی دیده می شود و حرکت در برف را راحت می سازد پوزه و صورت کشیده گوش های رو به بالا می باشد و در رنگهای سیاه یکدست تا سفید یافت می شود. معمولاً بصورت دو رنگ سیاه وسفید ، طوسی و سفید ، قرمز و سفید و نارنجی و سفید می باشند و بیشتر زیر شکم آن ها سفید می باشد

چشم ها :
چشم ها در سگ هاسکی به دو رنگ آبی و قهوه ای دیده می شود حالت هتروکرومیا( heterochoromia) که در سگ ها شایع است در نژاد هاسکی بسیار زیاد دیده می شود به این صورت که یک چشم حیوان به رنگ قهوه ای و یک چشم به رنگ آبی می باشد چشم های این حیوان قدری کشیده می باشد و در برخی تقسیم بندی ها رنگ آبی چشم هاسکی را به آبی پر رنگ و کم رنگ دسته بندی می کنند .
http://iranpet.net/imageup/images/siberianhu.jpg
مو ها :
قسمت های بالایی مو های این حیوان زیر و کمی خشن و قسمت های پایینی آن نرم می باشد این ویژگی هاسکی را قادر می سازد که در دماهای -50 تا -60 در جه به راحتی زندگی کند مو ها تمام بدن را می پوشانند و دو بار در سال ریزش دارند


بینی :
در بعضی از موارد در سیبرین هاسکی حالتی دیده می شود که آن را اصطلاحاً sonw nose یا winter nose می گویند که در صطلاح طب دامپزشکی [Only registered and activated users can see links. ]گفته می شود که یک حلقه سفید رنگ روی بینی حیوان قرار می گیرد و یک نشانه بد از دید گاه ارزشمندی حیوان می باشد
سطح بینی در هاسکی می تواند نقطه نقطه یا یک دست و مسطح باشد و رنگ آن بین مشکی تا خاکستری متغیر می باشد .

از دیدگاه بسیاری رفتار هاسکی بسیار منحصر به فرد است و به قول خودمون به دل می شینه

این حیوان رفتاری مطیع و آرام ولی در عین حالی گاهاً بازیگوش دارد به خانواده ای که در آن بزرگ می شود بسیار وفا دار و حساس است
این نکته را نباید فراموش کرد که سگ هاسکی جزء سگ های بسیار فعال دسته بندی می شود و محروم کردن او از فعالیت می تواند باعث افسردگی حیوان شود . گفته می شود تمرین روزانه و داشتن یک یحاط نسبتاً بزرگ جزء نیاز های این حیوان است هرگز نباید فراموش کرد که هاسکی اگر تنها بماند بسیار حوصله اش سر می رود .
هاسکی خیلی راحت با حیوانات خانگی دیگر خصوصاً یک هم بازی مثل یک سگ دیگر خو می گیرد . و حتی مورادی دیده شده که به بچه های حیوانات دیگر خانگی به راحتی عادت می کند این موضوع را از روی هوش بالای این حیوان می دانند .نکته دیگر این که سگ هاسکی از نظر ذاتی به جاهای سرد عادت دارد و زندگی در جای گرم برای او بسیار سخت است . اما این حیوان در ایران فراوان نگه داری می شود حتی گاهی اتاق یا محل خاصی از خانه را برای او سرد تر نگه می دارند .
یکی از بزرگترین لذت های این حیوان بازی کردن در برف است که انجام این کار به نگه دارندگان هاسکی توصیه می شود .
از دیگر علایق این حیوان می توان به کندن زمین اشاره نمود
آراستن :
سیبرین هاسکی دو بار در سال ریزش مو دارد که در این زمان شانه کردن با برس آهنی توسیه می شود اما در بقیه اوقات نیازی به آراستن ندارد .

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم دی 1390ساعت 11:54  توسط شاهرخ  | 

عکس حیوانات خانگی

ادامه عکسها در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم دی 1390ساعت 21:5  توسط شاهرخ  | 

طوطي کاکادو (باراتا)

 

انواع معروف:

ارا کاکادو طول بدن ۸۰سانتیمتر

کاکادو کلاغی طول بدن ۵۰تا۶۵سانتیمتر

کاکادو گوش زرد

کاکا دو گوش سفید

 

کاکادو کله زرد

کاکادو صورت زرد طول بدن۳۵سانتیمتر

کاکادو ملوک طول بدن ۵۰سانتیمتر

کاکادوقرمز طول بدن ۳۸سانتیمتر

کاکادوچشم برهنه طول بدن ۴۰سانتیمتر

کاکادو کله سفید طول بدن ۴۰تا۴۵

کاکادو اینکا

اول از كاكادو شروع مي كنيم چون خودم هم كاكادو ها رو بيشتر از طوطي هاي ديگه دوست دارم

وطن اصلي: كاكدوها در استراليا گينه جديد وجزاير همسايه يشرق اندونزي ونيز در ناحيه ملوك(molukk)وفليپين زندگي ميكنند.

كاكادوها بسته به گروه و نوع ساكن جنگل هاي كوهستاني و جنگل هاي باراني يا جنگلهاي زير تابش نور   مي باشد.انهادربرخي نواحي موجب از بينبردن محصولات كشاورزي مي شوند:ازان جا كه دانه خوارندبه مزارع صدمهوخسارات وارد مكنند.

خصوصيات:نام كاكادو از زبان مالائي مشتق شده و مفهومش گاز انبرمي باشد .كاكدوها درسوراخ درختان مرتفع لانه مي سازنددرحاليكه در اغلب طوطي ها تنها پرنده ي ماده روي تخم ها خووابيده وجوجه راپرورش مي دهد.در كاكادوها نرماده مبادرت به اين كار مي نمايند.معروف ترين مشخصه ي كاكادو ها  كاكل روي سر بودهكه ضمن تحريك شدن انرا بر جسته مي سازد.برخلاف ساير طوطيان منقار زيرين كاكادوها پهن تر از منقار فوقاني مي باشد.

مناسب بودن به عنوان حيوانات خانگي:كاكادو هابسيار مورد توجه بوده ولي چندان اسان نيست چون جانوراني اچتماعي هستند.درصورتي كه انفرادي نگهداري شوند . به ادمي انس و الفت زياد ميگيرند. لذا اگر تنها گذارده شوند غصه خورده وصدمه خواهند ديد.انها تنها به شخصي معيني خو نه گرفته بلكه به چند نفر انس و الفت مي گيرند.كاكادو ها علاقه به نوازش ومهرباني داشته وبه سرگرمي نيازمندند وبزودي دستي وابسته خاهند شد. انها قادر به هنر نمائي هاي خاص خود مي باشند

استعداد حرف زدن:كاكادوها استعداد مثلا انواع امازون يا خاكستري رادرحرف زدن ندارند.كاكادو چشم برهنه بايستي بالا ترين استعداد را در ياد گيري كلمات در خانواده ي خود دارا باشد برخي از انواع كاكادو جيغ هاي بلندي كشيده قادر به تقليد هر نوع صدائي بوده وسوت زدن مي اموزد.

طول عمر:بيش از پنجاه سال

خوراك:تخمه افتاب گردان . گندم. جو. ارزن . دان سياه .كاهو . هويج . ميوه ها خصوصا گيلاس . شاخهي درختان براي جويدن

ابعاد قفس کاکادو بایدبه اندازه ای باشدکه طوطی در آنبه راحتی فعالیت کند .ملاحظات دیگر برای خرید قفس کاکادو شامل جنس ، مدل قفس و لوازم جانبی است.


کاکادوها از جمله طوطی های بزرگی هستند که اندازه جثه آنها تقریبا حدود ۳۰ تا ۷۰ سانتی متر است . مردم معمولا چندین گونه از کاکادوها را به عنوان پرنده خانگی نگهداری می کنند .قفس کاکادو باید متناسب با نوع گونه باشد و حداقل نیازهای آنها را تامین کند ، چون برخی از گونه ها می توانند حدودا ۱۰۰ سال عمر کنند .


اندازه قفس:



کاکادو ها به دلیل جثه و سطوح فعالیتشان به قفس بزرگ نیاز دارند . قفس گونه های کوچکتر مانند کاکادوی گوفین حداقل باید ۳۶ اینچ طول ، ۲۴ اینچ عرض و ۳۶ اینچ ارتفاع داشته و فاصله بین میله های قفس باید بین ۵٫۸ تا ۱ اینچ باشد .قفس گونه های بزرگتر حدودا باید دارای ۴۰ اینچ طول ، ۳۰ اینچ عرض و ۳۶ اینچ ارتفاع و ۱ اینچ فاصله بین میله ها باشد .همیشه برای کاکادوی بزگتر قفسی انتخاب کنید که فضای بیشتری برای بازی و صعود کردن در اختیار داشته باشد .

جزئیات قفس :

کاکادو ها اغلب یاد می گیرند که چطور از قفسشان فرار کنند .مطمئن شوید دری که از جلو باز می شود به وسیله ی یک چفت محکم شده باشد .




اضافه کردن یک قفل به شما کمک می کند تا از فرار کاکادو جلوگیری کنید .قفس کاکادو نباید رنگی و از جنس روی یا پلاستیک باشد زیرا پرندگان تمایل زیادی به جویدن دارند .رنگ و روی می تواند طوطی را مسموم کند و کاکادوها به راحتی می توانند پلاستیک را بجوند .بنابراین به دنبال قفس استیل باشید .از خرید قفس های تزئینی و گرد خودداری کنید .بهتر است قفس دارای سینی کشویی باشد تا بهتر و آسانتر تمیز شود . شما باید قفس را یک بار در هفته کاملا تمیز کنید .کاغذ سینی قفس را روزانه تعویض کنید .یک قفس تمیز پرنده شما را سالم نگه می دارد .قفس را در محلی آرام و به دور از سر و صدا و رفت و آمد زیاد قرار دهید .منظره غیر مستقیم پنجره مکان مناسبی برای قرار دادن قفس کاکادو است .

لوازم جانبی قفس :








قفس باید دارای ملزوماتی برای کاکادوی شما باشد .شما به ۳ ظرف نیاز خواهید داشت .یکی برای میوه و سبزیجات تازه ، یکی برای دانه ها و پلت ها و دیگری برای آب .چندین چوب نشیمن در قفس قرار دهید . این چوب ها باید در اندازه ، شکل و جنس های متنوع باشد تا پاهای پرنده را سالم و قوی نگه دارند .کاکادوها باید اسباب بازی های متنوعی داشته باشند .آنها می توانند با اسباب بازی ها بازی کنند یا آنها را بجوند . هنگامی که کاکادوها بیرون از قفس حضور دارند جویدن اسباب بازی از آسیب زدن آنها به لوازم خانه جلوگیری می کند .تغییر مرتب اسباب بازی ها باعث می شود که کاکادو در زمان تنهایی بی حوصله نشود.همچنین شما می توانید از یک لامپ مخصوص برای تامین اشعه های UVAو UVB مورد نیاز کاکادو استفاده کنید .علاوه بر قفس شما به یک زمین بازی بزرگ یا استند های T شکل برای کاکادو نیاز دارید .کاکادوها بسیار اجتماعی هستند و باید در تعامل با شما ساعاتی را بیرون از قفس سپری کنند .

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم دی 1390ساعت 13:32  توسط شاهرخ  | 

گربه مصری Egyptain mau

گربه مصري يك نژاد زيباست كه به گربه هاي آثار هنري مصر باستان شباهت بسياري دارد. با وجود تلاشهاي اخير براي دوباره سازي نژادهاي باستاني و اصلاح نژادي . مائو يك نژاد طبيعيست از گربه هاي جديد خيابانهاي مصر . قسمتي از جذابيتهاي گربه مصري برميگردد به داستانهاي رومانتيك تاريخي اين نژاد و احتمال بسيار محتمل اينكه نژادهاي كنوني نيز همان مسير نياكان باستانيشان كه اولين گربه هاي رام شده در مصر باستان هستند را دنبال كرده باشند مشخصات گربه مصري مائو بدن خال خالي تيره و خاكستري و يك صورت منحصر به فرد نگران مانند است. صورتي با چشمان سبز و تيره زير ابروهايي با دو خط سياه موازي در دو طرف بيني. گربه مصري فعال متوازن با سايز متوسط با بدني محكم و غضلانيست كه احساس بسيار دلپذيري را نشان ميدهد. نرها معمولا بزرگترند گربه مصري انسان و ساير حيوانات را دوست دارد و جمع را ترجيح ميدهد. گربه مصري بازيگوش و فرز است اما گربه خانگي بودن را كاملا دوست دارد كه باعث ميشود از خطر تصادف با ماشين يا دزده شدن محفو بماند. بعضي هايشان هم با قلاده و حفاظ مشكلي ندارند و از قدم زدن در باغ به اين وسيله لذت ميبرند. با كودكان خوبند و لحظات شاد و خنده داري را با حركات عجيب و مسخره شان فراهم مي آورند. بعضي با اسباب بازي هاي كوچك بازي ميكنند. مراقبت زيادي احتياج ندارند هر چند وقت يكبار برس كشيدن شانه هايشان كافيست منبع

مائو مصري (مائو=گربه) يكي از زيرگونه هاي گربه وحشي آفريقاييست . گربه وحشي آفريقايي موش پرنده حشره و پستانداران كوچك را شكار ميكند. سابقه گربه در مصر به 4000 سال قبل از ميلاد مسيح ميرسد. در بن حسن مصر در يك سايت باستان شناسي بيش از 300 هزار گربه موميايي شده يافت شده است. گربه ها مقدس بودند به صوريكه كشتن يكي از آنها گناه بزرگي محسوب ميشد. يك آموزگار يوناني ميگويد در زمان حمله كمبوجيه پادشاه ايران به مصر پارسها از حيوانات به عنوان سپر استفاده كردند كه در بين آنها گربه هم بود مصريان از اينكه به خدايان آسيب بزنند يا آنها را بكشند ميترسيدند و در جنگ شكست خوردند. با وجوديكه بعيد به نظر ميرسد اما اين يك روايت درستيست. كمبوجيه از آنجا كه اين به دين مصريان مربوط ميشد شهرت بدي پيدا كرده بود.به گفته هرودوت كمبوجيه مسئول كشته شدن آمپيس گاو مقدس مصريان هم بود. گربه ها فقط به خاطر عقايد خرافي مقدس نبودند بلكه آنها انبارهاي غله را از موجودات موذي حفظ ميكردند.گربه ها دور انبارهاي غله نگهباني ميدادند و آنها را از وجود موش پاك نگه ميداشتند.حبوبات براي مصريان خيلي مهم و حياتي بود و منبع اصلي نان و نوشيدني هاي آنان بود و گربه ها در امر نگهداري آنها به مردم كمك ميكردند

+ نوشته شده در  شنبه سوم دی 1390ساعت 17:53  توسط شاهرخ  | 

طوطی آرا – ماکائو(macaw-ara)


آراها طوطی های بزرگی هستند. آنها دارای منقاری قوی هستند . آراهای اصیل دور چشم آنها فاقد پر است و پرهای آنها رنگی و دارای خطوط سیاهرنگی هستند در نژاد هیاسینث(Hyacinthinus) در دور چشم و منقار خود دارای حلقه های باریکی هستند.آراها پرندگانی اجتماعی اند که در گروه های بزرگ به جستجوی خوراک خود میروند.
آنها باعث خسارت در مزارع گندم و جو و باغ های میشوند آراها به ندرت پرواز میکنند و زمانی پرواز میکنند که مسافت طولانی را میروند. روی زمین به سختی راه میروند و حرکتی متمایل به پهلو دارند.

خاستگاه آراها (ara-macaw)
در مناطق استوایی و جزایر بین مکزیک و برزیل و در جنگل های بکر و نزدیک رودخانه زیست میکنند.

آراها به عنوان حیوان خانگی:
آراها پرندگانی باهوش و مهربان هستند که به سرعت با انسان و محیط اطراف خود خو میگیرند و معمولا بین اشخاص یکی را به عنوان همدم خود می پذیرد. آراها به قفسی بزرگ  با میله هایی قطور و شاخه هایی از چوب برای راه رفتن احتیاج دارند و به هیچ عنوان نباید از شاخه های فلزی یا زنجیر استفاده شود.
ارا مبادرت به پرواز نمیکند مگر اینکه از چیزی ترسیده باشند و در طول شب باید داخل قفس باشد
چون ممکن است از چیزی بترسند و فرار کنند که البته به ندرت این اتفاق پیش می آیدمگر اینکه پرنده به محیط خو نگرفته باشد. دوش آب ولرم برای آراها روزانه مناسب میباشد به شرطی که مراقبت های لازم انجام شود که مریض نشوند چون آنها به خصوص در تغییر ناگهانی هوا (گرم-سرد) حساس میباشند.

استعداد حرف زدن آراها:
آراها در صورتی که به انسان و محیط خود خو بگیرند برخی کلمات را خواهد آموخت اما خیلی از کلمات را قادر نیستند بگویند.

طول عمر آراها(ara-macaw)
آراها تقریبا بین ۵۰ تا ۸۰ سال و برخی هم تا ۱۳۰ سال عمر می کنند.

تغذیه آراها (ara-macaw)
آراها از گردو،بادام،فندق،پسته و کلا آجیل و خشکبار حتی با دارا بودن پوست و گندم و جو، میوه های شیرین ، تخمه آفتابگردان، ذرت، کاهو به ندرت ونان سوخاری تغذیه میکنند.

بعضی از انواع گونه های آراها (ara-macaw)

آرا سینه قرمز(ara severa) با طول ۴۵ تا ۵۲ سانتیمتر
آرا قرمز روشن یا آراکانگا(ara macaw) با طول ۷۸ تا ۹۰ سانتیمتر
آرا بال سبز یا آرا قرمز تیره ( ara chlorptera) با طول ۷۸ تا ۹۰ سانتیمتر
آرا سرباز (ara militaris) با طول ۶۵ سانتیمتر
آرارانا با آرا زرد-آبی (ara ararauna) با طول ۸۰ تا ۹۵ سانتیمتر
و معروفترین آراها هیاسینت آرا ( Anodorhynchus hyacinthinus) با طول ۹۸ سانتیمتر که این نژاد در حال انقراض است.

ضمنا بدن  آرا ها یا همان ماکائو ها نیز مثل آمازونها بوی خوبی می دهد. این بو توسط غدد چربی ناحیه دم آنها ترشح می شود.

+ نوشته شده در  جمعه دوم دی 1390ساعت 20:21  توسط شاهرخ  | 

ژرمن شپرد | ژرمن شفرد | گرگی | شیانلو | German Shepherd

ژرمن شپرد در تمام ایام به دلیل رفتار و ساختار بدنی ممتازش در بین سایر نژادها مورد انتخاب قرار گرفته است و حتی ویژگی های دفاعی و تربیت های اختصاصی آن نیز به معرض قضاوت گذارده می‌شود . مهمترین ویژگی در این نژاد رفتارهای اشرافی ، شهامت و توانایی آموختن رفتارها و فعالیتهای اختصاصی است . اولین ویژگی یک ژرمن شپرد خوب قدرت ، چالاکی ، عضلات مناسب و هوشیاری است .


مشخصات


خلق وخو

اغلب بعنوان سگ کار از آن استفده می‌شود . ژرمن شپرد سگی باهوش ، نترس ، مشتاق ، شجاع ، شاداب و بیقرار برای آموختن است . به شجاعت و وفاداری شهرت دارد . سگی است جدی و به نظرمی رسد مقداری از هوش خود را از انسان به ارث برده است ! استعداد بسیار خوبی در آموختن دارد . آنها خیلی دوست دارند که همیشه نزدیک اعضای خانواده باشند و بلعکس از غریبه‌ها دوری می جویند . ژرمن شپرد سگ اجتماع دوستی است و نباید او را برای مدت طولانی تنها گذاشت . تنها زمانی پارس می‌کند که لازم باشد . شمه قوی در محافظت و نگهبانی دارد و بهتر است که از سنین پایین به آن آموزشهای اختصاصی داده شود . با حیوانات دیگر کنار می‌آید و با کودکان بسیار مهربان است . به راحتی می‌توان آنه را برای اهداف گوناگون اعم از سگ گله ، سگ نگهبان ، سگ پلیس ، راهنمای نابینایان ، ناجی و سگ ارتش تعلیم داد .

وزن ، ارتفاع

وزن در نرها : (30-40) ک.گ ، در ماده‌ها : (30-40) ک.گ ارتفاع در نرها : (60-65) س.م ، در ماده‌ها : (55-60) س.م



رنگ

رنگ در سگهای ژرمن شپرد متفاوت است و تقریباً اکثر رنگها قابل قبول هستند . با این وجود رنگهای خیلی کم رنگ و یا سفید یک دست قابل قبول نمی‌باشد .

مشکلات سلامتی

مشکلات کپل ( باسن ) و آرنج در آنها شایع است بنابراین قبل خرید توله سگ از سلامت والدین نسبت به این بیماری اطمینان حاصل نمایید . بیماریهای خونی ، مشکلات هضم غذا ، صرع ، اگزما و کوتاه ماندن اندام قابل ذکر می‌باشد .

شرایط نگهداری

برای زندگی در آپارتمان مناسب است به شرطی که به آن اجازه فعالیت بدنی روزانه داده شود . در داخل خانه آرام است اما یک حیاط بزرگ برای زندگیش مناسب خواهد بود .



فعالیت بدنی

فعالیت و جست و خیز رادوست دارد . گاهی اوقات به تعلیم و آموزش علاقه نشان می‌دهد و از کشتی گرفتن و مبارزه لذت می‌برد .

طول عمر

حدود 13 سال .

آراستن

ریزش مو در این نژاد خصوصاً در فصل ریزش مو زیاد می‌باشد . شانه کردن روزانه مناسب است . نباید آنها را زیاد استحمام کرد . شستشوی دو بار در سال کافی است تا از خشک شدن و از بین رفتن روغن طبیعی پوست جلوگیری شود .



تاریخچه

در بین سگهای قدیمی گله و مزارع و همچنین از جمله ملازمان و همراهان انسان طی قرون گذشته این نژاد توسعه بسیار زیادی یافته است . ژرمن شپرد توانست از سال 1914 از آلمان به بسیاری از نقاط جهان انتقال یابد

 ژرمن شپرد یکی از نژادهای اصیل آلمانی است که برای اولین بار در سال ۱۸۹۹ ثبت گردید. سگی باهوش، شجاع و مناسب برای کارهای مختلف از جمله گله داری، نگهبانی، همراه خانواده، و جستجو و نجات است. قد تا شانه در نرها تا ۶۶ سانتی متر و در ماده‌ها تا ۶۱ سانتی متر است. طول عمر از ۱۰ تا ۱۲ سال است.در بین سگهای قدیمی گله و مزارع و همچنین از جمله ملازمان و همراهان انسان طی قرن های گذشته سگهای ژرمن شپرد توسعه بسیار زیادی یافته اند. این نژاد توانست که از سال 1914از آلمان به بسیاری از نقاط جهان انتقال یابد و با ایجاد کلوپهای مختلف در سراسر جهان در نگهداری از آن اهتمام زیادی ورزیده گردد.

ژرمن شپرد در تمام ایام بدلیل رفتار و ساختار بدنی ممتازش در بین سایر نژادها مورد انتخاب قرار گرفته است و حتی ویژگیهای دفاعی و تربیت های اختصاصی آن نیز به معرض قضاوت گذارده می شود.

اولین وشاید مهمترین ویژگی در این سگ رفتارهای اشرافی،شهامت وتوانایی آموختن رفتارها و فعالیت های اختصاصی است . رفتارهای این سگ حاکی از ثبات،وقار،عدم تحریک پذیری و کنترل مناسب بر اعصاب است .به دلیل فعالیت گله بانی از تفنگ وتهاجم ترسی نداردو با وقار لازم مسئولیت نگهبانی اعم از نگهبانی از حیوان یا انسان را به خوبی انجام می دهد .عملکرد آن به عنوان یک سگ پلیس و بهره گیری از شامه قوی تربیت آن را در این راستا میسر ساخته است .در هدایت وراهنمایی افراد نابینا این سگ هوشیاری و قدرت تمیز خود را به همراه کیفیت مشاهدات و صبر وبردباری به معرض قضاوت می گذارد.

همین اعمال وکردار است که سگهای ژرمن شپرد را در سراسر جهان مطرح کرده و از آن به عنوان یک سگ خانگی ،سگ محافظ،و حتی یک دوست ،مراقبت ونگهداری به عمل می آید.ژرمن شپرد یک جنگجوی پر سر وصدا نیست بلکه سگ بی باکی است که در صورت نیاز به یک سگ مهاجم هشدار دهنده و تنبیه کننده مبدل می شود.ارتباط این سگ با انسان سطحی نبوده بلکه دوستی آن به نحوی است که با ایجاد آن تا پایان عمرباقی خواهد ماند.

از جنبه بدنی سگهای ژرمن شپرد به حدی از توانایی رسیده اند که قادر به انجام هر کاری هستند . این سگ عمومأ دارای جثه متوسطی است و وزن آن در حدی است که به خوبی می تواند عملکرد گله بانی یا سگ پلیس را انجام دهد.

اساسأ ساختار بدنی در این سگ به نحوی اصلاح شده است که قدرت خاصیت ارتجاعی و طول گامها را افزایش دهد . بهترین ژرمن شپرد سگی است که بتواند حداکثر مسافات را با حداقل انرژی بدود . تعادل و هماهنگی گامها به گونه ای است که به نظر می رسد سگ بدون هیچ تلاش مشهودی به سمت جلو سر می خورد. در بررسی حالات این سگ گویی نیرومندی و نجابت ،قدرت و چالاکی به صورت توام وجود دارد.

ظاهر کلی:اولین ویژگی در مورد یک ژرمن شپرد خوب قدرت ، چالکی ،عضلات مناسب وهوشیاری است .دستها وپاها در تعادل و هماهنگی با یکدیگرند. طول بدن بیشتر از بلندی آن است . بدن عمیق بوده و زوایای آن بیشتر به منحنی شباهت دارد و ویژگیهای ثانویه جنسی در این نژاد بسیار چشمگیر و بارز هستند.

رنگ:رنگ در سگهای ژرمن شپرد متفاوت است و تقریبأ اکثر رنگها قابل قبول هستند . با این وجود رنگهای خیلی کم رنگ و پریده و یا سفیذ یکدست قابل قبول نمی باشد.

اندازه:مناسب ترین ارتفاع در مورد سگهای نر در بالاترین قسمت شانه 65-60 سانتی متر و در سگهای ماده 60-55 سانتی متر است .طول بدن ژرمن شپرد بیش از ارتفاع آن است و این نسبت در بهترین حالت 5/8 به 10 استژرمن شپرد | ژرمن شفرد | گرگی | شیانلو | German Shepherd

در بین سگهای قدیمی گله و مزارع و همچنین از جمله ملازمان و همراهان انسان طی قرن های گذشته سگهای ژرمن شپرد توسعه بسیار زیادی یافته اند. این نژاد توانست که از سال 1914از آلمان به بسیاری از نقاط جهان انتقال یابد و با ایجاد کلوپهای مختلف در سراسر جهان در نگهداری از آن اهتمام زیادی ورزیده گردد.
ژرمن شپرد در تمام ایام بدلیل رفتار و ساختار بدنی ممتازش در بین سایر نژادها مورد انتخاب قرار گرفته است و حتی ویژگیهای دفاعی و تربیت های اختصاصی آن نیز به معرض قضاوت گذارده می شود.
اولین وشاید مهمترین ویژگی در این سگ رفتارهای اشرافی،شهامت وتوانایی آموختن رفتارها و فعالیت های اختصاصی است . رفتارهای این سگ حاکی از ثبات،وقار،عدم تحریک پذیری و کنترل مناسب بر اعصاب است .به دلیل فعالیت گله بانی از تفنگ وتهاجم ترسی نداردو با وقار لازم مسئولیت نگهبانی اعم از نگهبانی از حیوان یا انسان را به خوبی انجام می دهد .عملکرد آن به عنوان یک سگ پلیس و بهره گیری از شامه قوی تربیت آن را در این راستا میسر ساخته است .در هدایت وراهنمایی افراد نابینا این سگ هوشیاری و قدرت تمیز خود را به همراه کیفیت مشاهدات و صبر وبردباری به معرض قضاوت می گذارد.
همین اعمال وکردار است که سگهای ژرمن شپرد را در سراسر جهان مطرح کرده و از آن به عنوان یک سگ خانگی ،سگ محافظ،و حتی یک دوست ،مراقبت ونگهداری به عمل می آید.ژرمن شپرد یک جنگجوی پر سر وصدا نیست بلکه سگ بی باکی است که در صورت نیاز به یک سگ مهاجم هشدار دهنده و تنبیه کننده مبدل می شود.ارتباط این سگ با انسان سطحی نبوده بلکه دوستی آن به نحوی است که با ایجاد آن تا پایان عمرباقی خواهد ماند.
از جنبه بدنی سگهای ژرمن شپرد به حدی از توانایی رسیده اند که قادر به انجام هر کاری هستند . این سگ عمومأ دارای جثه متوسطی است و وزن آن در حدی است که به خوبی می تواند عملکرد گله بانی یا سگ پلیس را انجام دهد.
اساسأ ساختار بدنی در این سگ به نحوی اصلاح شده است که قدرت خاصیت ارتجاعی و طول گامها را افزایش دهد . بهترین ژرمن شپرد سگی است که بتواند حداکثر مسافات را با حداقل انرژی بدود . تعادل و هماهنگی گامها به گونه ای است که به نظر می رسد سگ بدون هیچ تلاش مشهودی به سمت جلو سر می خورد. در بررسی حالات این سگ گویی نیرومندی و نجابت ،قدرت و چالاکی به صورت توام وجود دارد.
ظاهر کلی:اولین ویژگی در مورد یک ژرمن شپرد خوب قدرت ، چالکی ،عضلات مناسب وهوشیاری است .دستها وپاها در تعادل و هماهنگی با یکدیگرند. طول بدن بیشتر از بلندی آن است . بدن عمیق بوده و زوایای آن بیشتر به منحنی شباهت دارد و ویژگیهای ثانویه جنسی در این نژاد بسیار چشمگیر و بارز هستند.
رنگ:رنگ در سگهای ژرمن شپرد متفاوت است و تقریبأ اکثر رنگها قابل قبول هستند . با این وجود رنگهای خیلی کم رنگ و پریده و یا سفیذ یکدست قابل قبول نمی باشد.
اندازه:مناسب ترین ارتفاع در مورد سگهای نر در بالاترین قسمت شانه 65-60 سانتی متر و در سگهای ماده 60-55 سانتی متر است .طول بدن ژرمن شپرد بیش از ارتفاع آن است و این نسبت در بهترین حالت 5/8 به 10 است


 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام آذر 1390ساعت 17:48  توسط شاهرخ  | 

ماهی اسكار


 

 

ماهی اسکار

 

 

مقدمه:

نام علمی این گونه: Astronotus ocellatus
نام عمومی آن: اسكار سیچلاید مخملی سیچلاید مرمری.
دارای الگوهای رنگی متنوعی است (اسكار قرمز اسكارببری اسكارآلبینو یا سفید).

 

 

اندازه
طول استاندارد40-30سانتی متر

درحالت رشد كامل: وزن بیش از 1600 گرم و در هنگام جوانی می تواند بیش ازcm2/5 در ماه رشد مفید طولی داشته باشد. هیچگاه گول اندازه كوچك آنرا درهنگام خرید نخورید و مخزن بزرگتری را نسبت به سایز اولیه آنها در نظربگیرید زیرا كه آنها به سرعت رشد كرده و فضای بیشتری را نیاز خواهند داشت.

 


خواستگاه
به طور بومی در شمال آمریكا سرشاخه های رودخانه آمازون و اورنیوكو آرژانتین برزیل كلمبیا پرو پاراگوئه ونزوئلا یافت می گردند.

 


شرایط آب
8-6= PH سختی كل dH 19-5 دمای C26-22 (به نظر من درجه حرارت 28 سانتی گرادبهترین درجه حرارت است). محدوده حرارتی ذكر شده به این معنی نیست كه درجهحرارت می تواند در این محدوده تغییر یابد بلكه باید در یك عددی ثابت باشدو تغییرات وسیعی را نداشته باشد. اسكارها ماهیانی هستند كه در كف و درتمامی حجم توده آب در حال شنا می باشند. آنها در حالت طبیعی در آبهای كمعمق همراه با جریان ملایم و كف ماسه ای و یا گلی یافت می شود.

 

 

مواد غذایی
حشراتو لاروهای حشرات سخت پوستان و بی مهره گان ماهیها و مواد گیاهی متفاوت ودر واقع هر چیزی كه اندازه دهان آنها بشود. این طبیعت ذاتی آنها اینماهیها را جانورانی همیشه گرسنه نشان می دهد ولی حتی در هنگام سیری كاملبه غذا خوردن علاقه زیادی نشان می دهند. اكثر تازه كارها با تغذیه بیش ازحد این ماهی در آینده به مشكلات زیادی برمی خورند. مثلا اگر از غذاهای پلتاستفاده می نمایید این نكته را به خاطر داشته باشید كه پلیت پس از خوردهشدن توسط ماهی در معده به دلیل وجود آب متورم شده و در صورت تغذیه بیش ازحد مشكلات جدی را بوجود خواهد آورد.

 


طول عمر
این ماهی می تواند به راحتی بیش از 10 سال زنده بماند.
موفقیتدر مورد این ماهیان نیاز به توجه در طولانی مدت دارد یعنی در عرض چند ماهنمی توان به موفقیت لازم رسید بلكه با یك دیدگاه سالیانه باید به آنهانگاه كرد.

 

 

خلق و خو
اسكارها ماهیان نسبتا پرخاشگریهستند. حتما شنیده اید كه می گویند این ماهیان ماهیان بد سرشتی هستند. اینشایعات از آنجا می آیند كه آنها سعی دارند هر چیزی كه در مخزن است و دراندازه دهانی آنها است ببلعند. این ماهیان قلمرو طلب بوده و در هنگام جفتگیری این رفتار پرخاشگرانه آنها تا حد زیادی افزایش می یابد و باید حتمافضای بزرگی را برای زندگی آنها در نظر گرفته شود. حتی می تواند به درگیریشدید بین افراد یك مخزن و حتی مرگ آنها منجر شود.


فضای مناسب برای یك جفت اسكار مولد در حدود 250 لیتر است. البته جفتهای مولد من در یك مخزن 150 لیتری به خوبی تكثیر كرده اند.

 

 

 

ماهی اسکار

 

 

اینماهیها بسیار باهوش هستند و قادرند كه حیله های زیادی را از خود نشان دهندو به زودی قادرند شخصی كه به آنها غذا می دهد را شناسایی نمایند. به دلیلعمر زیاد (هم اندازه سگها) این ماهی نسبت به ماهیهای دیگر محبوب تر شدهاست. اسكارها ماهیان سخت جانی هستند و در شرایط بسیار سخت نیز حتی علایمظاهری خاصی را نشان نمی دهند. با اینحال بسیاری ممكن است تصور نمایند كهاین جانداران زیبا نیازمند مراقبت ویژه ای نمی باشند اما هر جاندارینیازمندیهای خاص خود را دارد. عدم مراقبت صحیح از این ماهی می تواند بهصورت بیماری سوراخ در سر (hole in head) و یا فرسایش خط جانبی خود را نشاندهد. این بیماریها به ما یادآوری می كنند كه در تغذیه آنها باید از غذاهایمتنوع و مكملهای ویتامینه استفاده كرد. بسیاری از افراد از یك رژیم غذایینامناسب استفاده می نمایند كه ارتباط مستقیمی با كمبودهای غذایی دارد.

 

برخی نیز فقط از غذاهای زنده استفاده می نمایند كه این عمل منجر به ایجاد دو مشكل خواهد شد :

 

اولاز همه تغذیه با غذاهای زنده می تواند در طولانی مدت یكسری كمبودهای غذاییرا به وجود آورد. اسكارها در طبیعت منحصرا از غذاهای زنده استفاده نمینمایند (piscivores نمی باشند) و قادرند كه غذاهای متنوعی را مصرف نمایندو حتما باید تنوع غذایی بالایی را جهت سلامت جسمی داشته باشند. در طبیعتآنها به طور طبیعی بیشتر از حشرات و سخت پوستان استفاده می نمایند اما ازآنجا كه اینها ماهیان فرصت طلبی بودند غذایی را كه می تواند توسط آنهامصرف گردد (در حد اندازه دهانی آنها باشد) می بلعند.

 

دوم غذاهایزنده موجود در مغازه های آكواریومی جانداران مناسبی برای انتقال انواعبیماریها می باشند كه یقینا می توانند برای ماهیان زیبای شما خطری بزرگمحسوب گردند.


برخی دیگر منحصرا از دل گوساله استفاده مینمایند. استفاده صرف از دل گوساله (چون دل گوساله یك بافت عضلانی است ونمی تواند حاوی تمامی عناصر غذایی باشد) در طولانی مدت می تواند منجر بهكمبودهای غذایی گردد.

 

 

 

ماهی اسکار

 

 

یكی دیگر از مشكلات جدی كه بوجودمی آیداستفاده از غذاهایی است كه دارای چربی بالا می باشند به خصوص از نوعچربیهای اشباع (سخت). این نوع چربی در اغلب بافتهای بدن حیوانات خونگرموجود دارد. خوشبختانه در بافت دل (قلب) چربی در حد مناسب جهت تغذیه ماهیوجود دارد. البته قبل از استفاده باید به خوبی چربی های اطراف آنرا جداكرده و رگه های قسمت داخلی حفره قلب را جدا نمایید. استفاده بیش از حد ازچربیها می تواند بیماری كبد چرب را ایجاد نماید. در این بیماری به علتانباشته شدن بیش از حد چربی در كبد رنگ آنرا از حالت طبیعی خارج كرده وكبد روشنتر میگردد. متاسفانه علامت خارجی برای این مشكل وجود ندارد. تازمانی كه ماهی بمیرد و كالبد شكافی علت اصلی مرگ را مشخص نماید. مشكل اخیراز جمله عوامل اصلی مرگ اسكارها قبل از ده سالگی است (حتی اگر از ماهی بهخوبی مراقبت كرده باشید).

 


در آخر مطلب مهمی را متذكر می شوم و آن اینكهبه دلیل فعالیت و تغذیه بالای این ماهیها باید تعویض آب و سیفون مواد زایدكف جهت جلوگیری از افزایش میزان موادسمی (آمونیاك نیتریت نیترات و...) بهطور مدام انجام پذیرد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام آذر 1390ساعت 12:2  توسط شاهرخ  | 

ماهی فایتر ( سیامی جنگجو )



ماهی فایتر یا جنگجوی سیامی ، با نام علمی Betta splendens از ماهیان شهره آکواریومی است .  واژه Betta از كلمه محلی waderbetah گرفته شده . گویش درست این کلمه Bet – tah است ولی اشتباها رایج شده که آن را مانند دومین حرف الفبای یونانی , Beta ؛ تلفظ کنند . واژه splendens هم كه نام گونه این ماهی است به معنی درخشان و با شکوه (Glittering , Bright ) است و البته نام عمومی آن ، ماهی جنگجوی سیامی (Siamese fighting fish ) یا ماهی جنگنده یا فایتر (Fighter ) است . سیام (Siam ) نام پیشین تایلند بوده است . همچنین رفتار ویژه پرخاشگرانه این ماهی سبب شده كه آن را جنگجو بنامند .
به طور كلی می توان از تایلند ، ویتنام و كامبوج ( Cambodia ) به عنوان خاستگاه این ماهی نام برد .
تجارت آكواریوم سبب گسترش وسیع ماهی جنگجوی سیامی شده و گزارش های مستندی از معرفی این ماهی به برزیل ، فلوریدا ، هاوایی ، كلمبیا ، جمهوری دمنیكن ، سنگاپور و مالزی دردست است .

در تایلند به نوع دم بلند و اصلاح شده ماهی جنگجوی سیامی ،  Pla Kat Khmer می گویند . از لحاظ مفهومی واژه Pla به معنی ماهی (Fish ) ،  kat به معنی گاز گیرنده ( Biting ) و Khmer به معنی كامبوج (Cambodia ) است . این عبارت نشانگر این است كه نمونه باله بلند و گزینش شده ماهی splendens از كامبوج به سایر نقاط – و دست كم به تایلند – رفته است . و همچنین به گاز گرفتن این ماهی اشاره می کند , رفتاری که گاهی در زمان غذا دادن به ماهی فایتر رخ می دهد .
زیستگاه ماهی جنگجوی سیامی شامل آبهای شیرین راكد ، باتلاقی ، لجن زارها ، آبهای با جریان كند ، زمین های سیلابی ، كانال ها ، مزارع كشت برنج ، رودخانه های كوچك و بزرگ و ... می باشد ولی کمتر کسی است که این ماهیان زیبا را در شیشه ها یا تنگهای کوچک ندیده باشد و در دل به زیبایی آنها آفرین نگفته باشد . نكته مهمی كه در مورد ماهی فایتر وجود دارد این است كه در محیط زیست طبیعی ، شكل ماهی با آنچه كه امروزه در آكواریوم فروشی ها دیده می شود متمایز است . این دگرگونی به ویژه در مورد اندازه و شكل باله ها بسیار چشمگیر است . باله ها در ماهی اصلی كوتاه و فقط نوك عقبی باله مخرجی كمی بلند است .

باله پشتی ماهی فایتر دارای ۴ خار و ۶ شعاع نرم و باله مخرجی آن شامل ۵ خار و ۲۵ شعاع نرم است . در باله شكمی یك خار و ۵ شعاع منشعب داشته و باله سینه ای دارای ۱۲ شعاع نرم می باشد . تعداد فلس های خط جانبی در جنگجوی سیامی ۳۰ عدد گزارش شده و این در حالی است كه برخی معتقدند كه خط جانبی در این ماهی دیده نمی شود ! تعداد مهره های ماهی B . splendens ۲۹ تا ۳۴ عدد محاسبه شده است .

بیشینه درازای این ماهی را ۵/۶ سانتی متر ذكر می كنند ولی بدون شك این عدد تحت تاثیر به گزینی های صد ساله تغییر كرده است . همچنین طول عمر این ماهی نیز ۲ سال برآورد شده . و این در حالی است كه یكی از منابع تجربه نگهداری یك ماهی فایتر برای مدت ۵ سال را ذکر می کند و طول عمر این ماهیان را ۷ سال بیان می كند .

ماهیان نر این گونه را می توان با توجه به رنگ های دل ربا و درخشان و باله های بلند از ماده ها كه بدرنگ( معمولا كرم و خاكستری ) و كوتاه باله هستند تمیز داد . همچنین مجرای تخم ریزی یا Oviposter که مانند لوله ای بیرون می زند , در فصل تخم ریزی فقط در ماهی های ماده و به صورت برآمدگی سفید و کوچک دیده می شود . این برآمدگی در بین باله شکمی و مخرجی جای دارد . گزارش شده که در جلو باله مخرجی ماهیان ماده ، دانه های سفیدی وجود دارد كه شبیه تخم است .
سن بلوغ ماهی جنگجوی سیامی كمتر از یك سال و احتمالا ۴ تا ۶ ماهگی است و كم ترین زمان دو برابر شدن جمعیت این ماهی ۱۵ ماه است . البته این اعداد به دما و شرایط زیستی وابسته اند . تكثیر این ماهی در آبی نسبتا اسیدی و سبك مطلوب تر است و بهتر است كه آكواریم سر پوشیده و دمای آن ۲۵ درجه سانتی گراد باش  .فايترها ترجيح مي دهند در يک فضاي ساکت و نسبتا محصور براي زيستن داشته باشند چون فايتر ماهي خيلي اجتماعي نيست . نگهداري فايترها نسبتا آسان است چون همه چيزي که آنها براي خانه داشتن نياز دارند يک جام يا يک مخزن کوچک است ولی از آنجا که فايتر يک ماهي استوايي است احتياج دارد که گرم نگهداري شود واز چيزهايي که ممکن است آب را سرد کند دوری کنيد . اغلب خانه هايي که داراي حرارت مطبوعي در طول سال هستند مي توانند مناسب باشند ولي سعي کنيد در گرمترين اتاق خانه از فايتر نگهداري کنيد . ماهي فايتر در انواع رنگهاي درخشان موجود است اما معمولا به رنگ قرمز و آبي هستد . با این وصف نژادهايي به رنگهاِي سبز روشن ، آبِي ، قرمز ، زرد ، زِيتونِي ، آبِي تِيره و سِياه از اِين ماهِي ، در بازار وجود دارد .

تغذیه:
هرچند که ماهی فایتر هر نوع غذایی را می پذیرد و از مگس و دل گوسفند و آرتمیا تا کاهو و پولکی های گیاهی می توان به او داد ولی شاید یکی از بهترین غذاهای پیشنهادی برای این ماهی کرم خونی باشد زیرا در زیستگاه طبیعی نیز بخش زیادی از غذای ماهی را همین لارو حشرات تشکیل می دهد .

تشخیص جنسیت:

جنس نر:

1: دارای باله های کشیده و درازی است.

2: جثه ای بزرگتر دارد.

3: بیشتر گوشه گیر است.

4: دارای بدنی کشیده است.

5: دارای لبهایی کلفت و دهانی بزرگ است.

جنس ماده:

1: دارای باله های کوتاهتر نسبت به جنس نر می باشد.

2: چثه کوچکتراز جنس نرش دارد.

3: فعالتر از جنس نر است.

4: دارای بدنی جم و جورتر از نر هاست.

5: دارای لبهایی باربکتر و دهانی کوچکتر از جنس نر می باشد.

 

 

 

خاصیت جنگجویی ماهی فایتر :

 بی شک هر فرد علاقمند به ماهیان زینتی می داند که دو ماهی نر از این گونه را نمی توان با هم در یک تانک نگهداری نمود زیرا ماهیان نر با هم به ستیز خواهند پرداخت و باید ماهیان نر را پیش از سه ماهگی از هم جدا کرده و هر كدام را در ظرف جداگانه ای پرورش داد زیرا در غیر این صورت شروع به جنگ كرده و هیچكدامشان زنده و سالم نمی ماند . در سه ماهگی كه ماهی حدودا سه سانتی متر طول دارد ، نرهای جوان را می توان از باله مخرجی بلندشان شناخت .  جالب است كه ماهی جنگجوی سیامی حتی در مقابل تصویر خود در آیینه واكنش تهاجمی نشان می دهد . در بسیاری از فروشگاههای این ماهی , در زمان فروش ؛ آیینه ای در كنار تنگ حاوی آن قرار می دهند تا ماهی باله های خود را افراشته كرده و زیبایی اش دو چندان شود .  در بسیاری از نقاط دنیا و به ویژه در تایلند از ستیزه خویی ماهیان نر این گونه برای برگزاری مسابقه و شرط بندی استفاده می شد ، و البته هنوز هم می شود .


درست مانند همان کاری که در مورد خروس جنگی انجام می شده است، به همین علت گاهی به این ماهی خروس ماهی نیز گفته اند . این ماهی با دندان های مخروطی كه در آرواره ها دارد باله های نرهای دیگر را ریش ریش كرده و به بدن آنها حمله ور می شود . خسارات جبران ناپذیری كه پس از از بین رفتن باله ها و جدا شدن فلس ها ایجاد می شود معمولا به مرگ ماهی ناتوان تر و گاهی مرگ هر دو ماهی منتهی می شود .

شاید در ابتدا گمان کنید که مثلا در روز مشخص هر کس ماهی فایتر خود را از آب آکواریوم منزلش خارج می کرده و به محل مسابقه می برده و ماهیان هم کمی با هم می جنگیده اند و یکی پیروز می شده و برنده مشخص می گشته . اما این ساده انگاری با واقعیت بسیار فاصله دارد . واقعیت این گونه است که افراد حرفه ای ماهی های فایتر را از ابتدای تولد برای مبارزه ای خونین آماده می کنند و در این راه از هیچ ترفندی چشم پوشی نمی کردند . این نکته وقتی برایتان بیشتر قابل فهم می شود که بدانید عده ای فقط از راه شرط بندی بر روی ماهیان جنگنده ای که خودشان تربیت کرده بودند امرار معاش می کردند .

آماده سازی ماهی فایتر برای مبارزه :

آماده سازی ماهی فایتر نر برای جنگ شامل مراحل و شیوه های گوناگون است که برخی از آنها را در زیر می آورم .

1 - یکی از راه ها برای بالا بردن اعتماد به نفس ماهی فایتر و خوی مبارزه طلبی آن ، تحریک ماهی با وسیله ای است که آن را چوب خشم یا Angry stick می نامند . در این روش از یک تکه چوب با رنگ تیره یا پوسته یک خودکار برای ضربه زدن و تحریک ماهی استفاده می کنند . در ابتدا پس از نزدیک کردن تکه چوب به تنگ حاوی ماهی ، ماهی از آن می گریزد ولی بعد یاد می گیرد که به آن حمله کند . در مرحله پیشرفته می توان با این چوب از داخل آب ماهی را تحریک نمود .

2 – یک شیوه کم دردسر ولی مفید دیگر به روش گذاشتن و برداشتن کارت های کاغذی یا Carding معروف است . در اين روش تنگهای حاوی ماهيان نر را در کنار هم می چينند . و بين هر کدام کارتی کاغذی می گذارند تا ماهی ها همديگر را نبينند . روزانه چند بار اين کارتها را بر می دارند تا ماهی ها برای هم گارد حمله بگيرند و به اين ترتيب برای حمله های واقعی آماده شوند . همچنین این عمل باعث ترشح برخی هورمونها در ماهی نر و افزایش پرخاشگری وی می شود .

3 - به عنوان ترفند ديگر ، ماهی نر بالغ را روزانه به مدت نيم ساعت در مخزن بزرگ حاوی 6 عدد ماهی ماده و گياهان آبزی برای مخفی شدن ماده ها قرار می دهند ، ماهی نر دنبال ماهيان ماده خواهد افتاد و برای هر کدام از آنها نمايش هايی خواهد داد که مشابه نمايشهای تهديد آميز زمان حمله است ؛ همين گارد گرفتن های مکرر به همراه تحريک ترشح هورمونهای جنسی نرينگی و تعقیب و گریز باعث وحشی تر شدن ماهی می گردد . به اين تمرين ، Chasing یا تمرین تعقیب کردن می گویند .

4 - پس از یک هفته تعقیب کردن روزانه ، ماهی وارد مرحله تازه ای از تمرینات می شود که اصطلاحا به آن Teasing می گویند . در این شیوه ، ماهی نر را در یک مخزن با یک ماهی ماده کاملا رسیده قرار می دهند . ماهی نر پس از دیدن ماهی ماده زیبا و عشوه گر به دورش گشت زده و دیوانه وار شروع به ابراز رفتارها یا نمایشهای عاشقانه جفت گیری می کند .

5 دقیقه به ماهی فرصت داده و سپس او را از مخزن خارج کنید .

این عمل نیز ماهی فایتر نر شما را دیوانه و آماده کشتن حریف خواهد کرد و به قول معروف ؛ خون جلوی چشمهای او را خواهد گرفت .

5 - يک شيوه ديگر مقاوم سازی ماهی فايتر که برای سالها (يا شايد قرنها ) به صورت رازی در ميان پرورش دهندگان محلی ماهی جنگجوی سيامی محفوظ مانده بود ، استفاده از برگهای گياه بادام وحشی هندی يا Indian Almond leaves با نام علمی Terminalia catappa می باشد . پرورش دهندگان حرفه ای ماهی بتا اسپلندنس برای برگهای این گیاه که در بسیاری از نقاط جهان و همچنین در تایلند رشد می کند قدرتی جادویی قائل بوده و به آنها leaves Magic يا برگهای جادويی می ناميدند و عقيده داشتند که ماهيان فايتری که برگهای اين گياه در آبشان وجود داشته باشد ماهيان مقاوم ، جسور و پيروز در هر پيکار و جادویی خواهند بود ! پس از افزودن اين برگ به آب ، رنگ آب کمی قهوه ای و مشابه رنگ چای می گردد که پس از مدتی بر طرف خواهد شد .

برخی از خواص اين گياه عبارتند از : محکم ساختن فلسهای ماهی ، سرعت بخشيدن به بهبود زخمهای بدن ماهی ، مقاوم سازی ماهی در برابر دچار شدن به بيماری ها ، افزايش راندمان توليد مثل ، افزايش خوی پرخاشگری در ماهی نر به ويژه در زمان جفت گيری و مراقبت از تخمها و نوزادان و همچنين افزايش شانس پيروزی ماهی در مبارزه با ماهی رقيبی که در محيط زيستش از اين گياه موجود نبوده است ، کمک به ماهی ماده در ترميم زخمهای احتمالی حاصل از فرآيند جفت گيری ، تقويت رنگ ماهی ، نابود کردن بسياری از باکتری ها و قارچها و جلبکها ، مناسب برای ضد عفونی مخزن محتوی لاروهای حساس ، تثبيت پی اچ آب ، ايجاد سقفی برای ساخت لانه حبابی توسط ماهی و . . . خلاصه این گیاه هر کاری که فکرش را نمی کنید برای ماهیتان انجام می دهد و بدون وجود آن پرورش ماهی فایتر قوی قابل تصور نیست .

امروزه می دانيم که دست کم بخش عمده آنچه به اعتقاد افراد محلی به عنوان جادوی اين گياه مطرح بوده است به اسيد هوميک و اسيد تانيک حاصل از تجزيه تدريجی اين گياه در آب مربوط مي شود . کمترين اثر اين اسيد ها در آب ، کاهش p.H و در نتيجه سخت شدن فلسهای ماهی است .

برگهای جادویی این گیاه را به صورت سالم و خشک شده یا پودر شده در بسته بندی های گوناگون با راهنمایی طریقه مصرف و میزان مصرف ( مثلا یک عدد برگ در یک آکواریوم 30 لیتری برای پرورش نوزادان ) به طور وسیعی در بازار به فروش می رسانند .

همچنین گمان می رود که محلولهای ویژه ای که با نام عصاره آب سیاه یا Blackwater extract در تجارت آکوآریومی وارد شده اند و معمولا فرمولهای سری دارند ، از همین عصاره برگ گیاهان ویژه سرچشمه گرفته باشند .

6 – متد دیگر براي اينكه ماهي قوي شود این است که او را به يک ظرف گرد منتقل می کنند و آب را هم مي زنند . ماهی در مقابل گرداب ايجاد شده مقاومت می کند و در نتيجه قوی بار خواهد آمد . امروزه برای کارآمد تر کردن روش مقابله در برابر جريان آب کهRunning Laps ناميده می شود ، ماهی را در دوره های مشخص با پمپهای هوای پرتابی با قدرتهای گوناگون که در هر مرحله افزايش می يابند روبرو می کنند .

7 – روشهای دیگری مانند استفاده از آینه ، منتقل کردن روزانه ماهی به تنگهای جدید با آب تازه ، بهبود شرایط روحی و اعتماد به نفس ماهی با اعمالی مثل غذادهی دستی و ... و خوراندن برخی هورمونها ( دوپینگ ) نیز وجود دارند .

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم آذر 1390ساعت 11:37  توسط شاهرخ  | 

ایگوانای سبز



پراکندگی جغرافیایی
زیستگاه ایگوانا اغلب در نواحی گرمسیر و مرطوب استوایی می باشد . ایگوانای سبز رنگ در جنوب آمریکا همچنین در غرب آفریقا و مکزیک و نواحی گرمسیری جنوب پاراگوئه و جنوب غربی برزیل زندگی می کند این سوسمار بزرگ همچنین علاقه مند به زندگی در جزایر دریای کارائیب و سواحل غربی اقیانوس آرام می باشد و در جنوب فلوریدا و هاوایی نیز دیده شده است


زیستگاه
ایگواناهای سبز جزو سوسمارهای درختی هستند که روی درختان بلند زندگی می کنند . جوانترها در ارتفاع کمتری نسبت به انواع بالغشان زندگی می کنند این درختان شرایط لازم برای گرفتن حمام آفتاب را فراهم می کنند و از آن جهت مسکن مورد علاقه آنها می باشند .ایگواناها به ندرت از درختان پایین می آیند مگر در مواردی که ماده ها آماده تخم گذاری باشند اگر چه آنها به زندگی در محیط جنگلی علاقه مند می باشند ولی در سایر محیط های باز نیز به خوبی خود را سازگار می سازند . صرفنظر از اینکه زیستگاهشان کجاست ترجیح می دهند که در اطرافشان آب باشد آنها شناگرهای قابلی هستند و با شیرجه رفتن داخل آب و قرار گرفتن در پایین ترین سطح آب خود را از گزند شکارچیان حفظ می کنند .


توصیف فیزیکی
بعد از خارج شدن از تخم طول ایگوانای سبز در حدود 17 الی 25 سانتیمتر می باشد . وزن سوسمار بالغ بین 4 الی 6 کیلوگرم و طول آن با احتسب دم بالغ بر 2 متر می باشد که وزن بعضی از انواع در آمریکای جنوبی با رژیم غذایی مخصوص به بالاتر از 8 کیلوگرم نیز رسیده است .


قسمت های مختلف بدن ایگوانا


این جانور اگرچه به اسم ایگوانای سبز شناخته شده است در حقیقت به رنگهای مختلف وجود دارد بالغین با افزایش سن رنگشان نیز یکنواخت می شود ولی جوانترها بیشتر ترکیبی از رنگهای سبز و قهوه ای هستند که به صورت تکه تکه به هم متصل شده اند عوامل مختلفی از جمله دمای محیط و سلامتی , سن و موقعیت اجتماعی بر تغییرات رنگ حیوان تاثیر دارند
در ابتدای روز هنگامی که دمای بدن ایگوانا پایین است رنگ پوست بدن جانور برای جذب بیشتر اشعه خورشید تیره می شود و در میانه روز که اشعه خورشید به صورت عمود بر زمین می تابد رنگ آنها روشنتر و گاهی بیرنگ می شود . ایگواناهای غالب در یک محیط رنگهای تیره تری نسبت به بقیه دارند . به نظر می رسد برخی از رنگها منحصرا" توسط نرها تولید می شوند که منشا آن هورمونهای جنسی جانور نر می باشد آنها در فصل جفتگیری (6 الی 8 هفته ) به رنگ پرتغالی روشن یا طلائی مات در می آیند ولی ماده های بالغ در اغلب موارد رنگ سبزشان را حفظ می کنند .
از دیگر مشخصات ویژه این گونه وجود زوائد دندانه دار زیر گلو (غبغب) می باشد و زیر گوش میانی نیز صفحاتی وجود دارد که به آن (subtympanic plate) گفته می شود .یال پشتی از تیغ های جلدی تشکیل شده است که از میان گردن تا قاعده دم کشیده شده است . این ساختمان گوشتی همچنین در برابر حرارت منبسط شده و موجب تنظیم دمای بدن جانور می گردد . و در ناحیه تاج قسمتی از استخوان جمجمه (hyoid) باعث سیخ شدن و حمایت کردن از تاج می شود که این حالت در زمان وحشتزدگی یا دفاع از قلمرو در جانور ایجاد می شود .
چشمهای ایگوانا که در دو پهلوی صورت آن قرار گرفته است و توسط پلکها حفاظت می شوند . پلکهای بالا از جنس سخت و ثابت یا بدون حرکت می باشند و پلکهای پایین متحرک هستند .
در قسمت میانی و عقبی جمجمه ( پشت چشمها) اندام حسی وجود دارد و به آن چشم آهیانه ای اطلاق می شود که در حقیقت چشمهای واقعی نیستند و با جذب انرژی خورشیدی به بلوغ اندام جنسی , غده تیروئید و غدد درون ریز کمک می کنند.این اندام همجنین هنگام شکار در نور کم دید جانور را افزایش می دهد.


ت
ولید مثل
بیشتر ایگواناها بین 3 الی 4 سالگی بلوغ جنسی پیدا می کنند که بلوغ زودرس نیز در آنها دیده می شود (2 سالگی) ودر بعضی تا 5 سالگی طول می کشد . مسئولیت بالغین پذیرفتن ریسک جفت گیری ومراحل تخم گذاری (در ماده ها) می باشد .جفتگیری بین یک ماده و چندین نر اتفاق می افتد . درگیری بین نرها غیر معمول نیست و اظهار عشق نرها به روشهای مختلف از جمله بالا و پایین بردن سر یا انقباض و انبساط غبغب , صدا درآوردن و گاز گرفتن پشت گردن ماده ها می باشد .
نرها غالبا" به وسیله فورمونهای واکسی که از سوراخهای رانی خود ترشح می کنند قلمرو و جفتهایشان را علامت گذاری می کنند . در خلال جفت گیری نرها به ماده ها نزدیک می شوند و از پشت آنها بالا می روند و به آن مسلط می شوند . آنها برای مهار کردن جفتشان با دندان پشت کتف ماده را گاز می گیرند که گاهی منجر به جرح می شود این مراحل چندین دقیقه طول می کشد و پس از آن ماده ها قادرند اسپرمها را برای مدتی طولانی نگه دارند و در زمان مناسب آنها را بارور سازند . ایگواناها تمایل دارند در فصول خشک سال تخم گذاری کنند زیرا تولد نوزادان در فصل بارندگی اتفاق می افتد و دسترسی به غذا برای متولدین جدید آسانتر خواهد بود .

تولد و رشد
تقریبا" 65 روز پس از جفتگیری یک ماده برای تخم گذاری آماده است . ماده ها آشیانه تولد نوزادان را مشخص میکنند و این محل معمولا"در عمق یک متری و با وسعت 45 سانتی متر یا بیشتر می باشد اگر فضای لانه سازی برای ماده های دیگر نباشد آنها آشیانه خود را با هم تقسیم می کنند . بعد از تخم گزاری ماده ها برای حفاظت از آنها به دفعات به آشیانه سر می زنند ولی در آن اقامت دائم ندارند .
اندازه و تعداد تخمهای تولید شده به جثه مادر , تغذیه و زمان بلوغ جانور بستگی دارد . به طور متوسط اندازه قطر تخمها 15.4 میلی متر و طول آنها 35 الی 40 میلی متر می باشد که در مدت زمان سه روز ایگوانای ماده در حدود 10 الی 30 تخم سفید یا کرم رنگ می گذارد .



یک ایگوانای سبز در کنار تخم ها


مدت زمان رسیدن تخمها از 90 الی 120 روز طول می کشد و درجه حرارت تخمها در این مدت باید بین 85 تا 91 درجه فارنهایت باشد . نوزاد برای بیرون آمدن از تخم از دندانهای مخصوصی استفاده می کنند (caruncle) که بعد از تولد می افتند . مواد مغذی داخل تخم بیشترین غذای هفته اول و دوم زندگی سوسمار را تامین می کنند و بین مادر و نوزادان بعد از تولد ارتباط خاصی وجود ندارد .
.ایگوانا می تواند بیش از 20 سال در حالت اسارت زندگی کند در حالیکه به صورت طبیعی 8 سال عمر میکند تغذیه و لانه مناسب عمر جانور را افزایش می دهد .


رفتارشناسی
در حیات وحش بیشتر نزاعها بین ایگواناها جهت تسخیر لانه ای با میزان آفتاب گیری مناسب تر است معمولا" غذای کافی برای این سوسمار گیاه خوار در طبیعت وجود دارد . شاخه یا مسکن مناسب در افزایش درجه حرارت بدن و کمک به هضم غذا بسیار مهم است . در فصل تولید مثل نیز سوسمارهای نر سر خود را بالا و پایین می برند یا تغییر رنگ میدهند و در برخی از موارد یکدیگر را گاز خواهند گرفت هنگامی که فضای نزاع گسترده باشد جانور مغلوب عقب نشینی می کند و در غیر اینصورت امکان زخمی شدن آنها وجود دارد .ماده ها چنین رفتارهایی را هنگامی که فضای آشیانه تخم گذاری محدود باشد از خود بروز می دهند ایگوانای سبز ممکن است به صورت انفرادی فواصل زیادی را نقل مکان کند ولی ماده ها در نهایت برای تخم گذاری به آشیانه اصلی خود باز می گردند .
این جانوران هنگام وحشت یا مخفی می شوند و یا بیحرکت می مانند و زمانی که گرفتار شوند به دور خود حلقه می زنند امکان انجام حرکات شلاقی دم آنها نیز وجود دارد . ایگواناها مانند بسیاری از سوسمارها توانایی ترمیم قسمتی از دم کنده شده خود را دارا می باشند این ترفند به آنها فرصت فرار از دست شکارچیان را خواهد داد و دم جدید در مدت کمتر از یکسال دوباره رشد خواهد کرد البته اندازه آن به صورت اول باز نخواهد گشت .


ارتباط و آگاهی
این حیوانات علائم بصری را به خوبی می شناسند مانند بالا و پایین آوردن سر یا منبسط و منقبض کردن غبغب که به معنای مبارزه طلبیدن است در بسیاری از موارد نرها بوی ناشی رد ماده ها احساس خواهند کرد و در مواردی خاص با ایجاد صدای hiss کارکرد دستگاه شنوایی خود را اعلام می کنند .
غذای مورد علاقه
ایگوانای سبز در اصل گیاه خوار می باشد آنها گهگاه مرده خواری می کنند یا از بی مهره گان کوچک تغذیه می کنند . گیاهان پربرگ سبز و میوه های رسیده غذای مورد علاقه آنها می باشد این جانور با مهارت از زبانش برای مهار غذا استفاده می کند و با گاز زدن غذا را به تکه های کوچک جهت بلع تقسیم می کند

 


یک ایگوانا در حال گرفتن غذا از دست صاحب خود


ممکن است غذا را پس از جویدن کم یا بدون جویدن ببلعد . در ابتدا غذا با آنزیمهای گوارش داخل معده و سپس ( قبل از ورود به روده کوچک ) با آنزیمهای پانکراس و صفرا مخلوط می شود . بیشتر جذب در قسمت کیسه ای شکل روده بزرگ انجام می شود در این مرحله میکروفلورها سلولوز را تجزیه می کنند . وجود این میکروفلورها در روده برای هضم غذاهای سخت ضروری است . ایگواناهای نوزاد علاقه مند به تغذیه از مدفوع بالغین می باشند این کار به آنها جهت سازگاری و تامین میزان مورد نیاز میکروفلور کمک خواهد کرد.ایگواناها در 2 تا 3 سال اول زندگی برای رشد کافی به رژیم غذایی با میزان پروتئین بالا نیاز دارند در این زمان آنها بیشتر از حشرات و عنکبوتها تغذیه می کنند سوسمارهای مسنتر که به حدااکثر رشد رسیده اند علاقه مند به رژیمی با فسفر کم و کلسیم زیاد و برگ سبز فراوان می باشند .
ایگواناها خونسرد هستند و دمای بدن آنها تحت تاثیر دمای محیط می باشد و دمای پایین موجب کاهش ترشح آنزیمهای هضم کننده و اشتهای جانور می شود . سوسمارها در دمایی بین 77 تا 95 درجه فارنهایت اشتهایی معمول و فعال دارند . میزان آفتابگیر بودن ِمحل زندگی ایگوانا تاثیر زیادی در هضم غذای جانور دارد .
از دیگرعوامل بی اشتهایی این جانور تغییر محل زندگی و وارد شدن به محیط جدید می باشد ماده ها نیزدر مراحل پایانی شکل گیری تخمها گهگاه دچار بی اشتهایی می شوند .


وضعیت حفاظت
ایگواناها در بعضی از کشورها جهت تهیه غذا وتولید چرم آن پرورش داده می شوند . از پوست سایزهای بزرگ این جانور برای تولید چرمهای تجملی و کیف و کفش و کمربند استفاده می شود .بیشتر آنها در آمریکا , ژاپن و اروپا به فروش می رسند همچنین این جانور به عنوان حیوان دست آموز خانگی نیز فروخته می شود و البته باعث جذب توریست و جلب توجه آنها در مناطق حفاظت شده می گردد .اگرچه بعضی از جوامع مشغول وضع قوانینی در جهت ممنوعیت دادو ستد ایگوانا هستند ولی در حال حاضر ایگوانا جزو حیوانات حفاظت شده قرار ندارد .
 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1390ساعت 17:25  توسط شاهرخ  | 

پلی پتروس (آذرخش ، اژدر و …)

اگر تمایل به نگهداری یک ماهی خزنده در اکواریم خود دارید این ماهی بهترین گزینه است چون پلی ها بیشتر در اکواریم مثل مارها و خزندگان حرکات پیچ وخم داری دارند و به تعبیری میتوان گفت انها میخزند و به اکواریم شما جلوه خاصی خواهند داد. این ماهی را میتوان با ماهیان گوشت خوار با رعایت سایز نگهداری کرد و با وجود شرایط راحت نگهداری میتواند سالیان سال به عنوان یک حیوان خانگی در اکواریوم شما بماند

نام علمی: Polypterus

خانواده: Polypteridae

نام رایج در ایران: آذرخش، پلی، اژدر و …

زادگاه: آفریقا و آفریقای غربی “در قسمت شناخت ماهی به زادگاه انها بیشتر اشاره شده است”

دمای مناسب نگهداری: ۲۲ الی ۲۸ درجه سانتیگراد “دماهای خیلی کم را نیز تحمل میکنند و مشکلی با دما و شرایط اب ندارند

شناخت: این ماهی یکی از زیباترین ماهیهای آکواریومی است با داشتن این ماهی گویی یک خزنده زیبا درآکواریوم دارید انها یادگاری به جا مانده از دوران دایناسورها با بدنی عجیب مانند اژدها و یا مانند مار و حتی مارمولکها هستند. این ماهی با دو باله جانبی خود که باله اصلی این جانور محسوب میشود در بیشتر اوقات در حال خزیدن در کف آکواریوم است. پلی جزو گوشتخواران معمولی است و از لارو حشرات، ماهیهای کوچک، نوزادان قورباقه و…. تغذیه میکند. در ایران گونه هایی که وجود دارد یکی نوع ساده میباشد که بدنی بدون نقش ونگار دارد و در رنگ کرم و خاکستری یافت میشود و نوع پلنگی آن که با نقش و نگارهای روی بدن که شباهت بسیار زیادی به اژدهاهای افسانه ای دارد و در ایران به اشتباه به این ماهی آذرخش پلنگی یا تایگر و حتی اژدر و …  گفته میشود “طبق معمول نام های من در آوردی روی این ماهی گذاشتند”. پلی پتروس ها از خانواده Polypteridae میباشند و با نام علمی Polypterus شناخته میشوند. این ماهیان دارای ۲ جنس متفاوت هستند که جنس Polypterus Senegalus جزو فراوان ترین گونه از این خانواده در تجارت آکوآریوم محسوب میشود. که بیشتر به سنگالی یا پلی ساده معروف است و بدنی استوانه ای و مار مانند دارد و بیشتر به رنگ خاکستری و کرم در کشور موجود است. این ماهی در اصل بومی آفریقا و حوضه آبریز رودخانه نیل و آفریقای غربی , سنگال , نیجریه و گامبیاست. طول کل این ماهی در شرایط مناسب به ۵۰  سانتیمتر میرسد. و در جنس دیگر با نام Ploypterus Ornatipinnis که در ایران به آذرخش پلنگی یا اذرخش تایگر معروف است، بدن دارای نقش و نگار میباشد و قیمت نسبتا بالاتری نسبت به نوع سنگالی دارد و در برابر بیماری ها نیز بسیار حساستر میباشد و خریداری سایز های کوچک انها یک ریسک محسوب میشود خاستگاه اصلی این ماهی حوضه رود کنگو بوده و بیشتر به صورت انفرادی زیست میکنند

برای شناخت هر چه بیشتر پلی ها برخی از خصوصیات دیگر انها نیز به صورت خلاصه در زیر اورده شده است

۱- ساختار دو تنفسی که این ماهی هم از شش هم از آبششش تنفس میکند و با این قابلیت میتواند ۵ ساعت بیرون آب زنده بماند

۲- مقاومت با دمای پائین حتی در دمای صفر درجه به گونه ای که در این دما بدن را غیر فعال کرده و گویی که جانور مرده باشد ولی در اولین فرصت که دما در حد مطلوب باشد دوباره به حالت اولیه بر میگردد

۳- مقاومت با شرایط نامطلوب آب که گوئی اثری در رفتار و زندگی جاندار ندارد

۴- بدنی بسار زیبا پوشیده از پولکهای فلس مانند و باله های چند تکه بسیار زیبا و سری کوچک به شکل مار که از پلی یک ماهی زیبا و مرموز ساخته است .

نگهداری: چون بیشتر وقت خود را در کف مخزن است از شنهای ریز استفاده کنید، استفاده از ریشه گیاهان و شاخه های گیاهان پوسیده همراه با گیاهانی کم ارتفاع با برگهای پهن در مخزن نگهداری و نور پردازی ملایم هم صحنه بسیار زیبایی را بوجود میاورد و هم ماهی در این اکواریوم بسیار شادابتر خواهد بود. این ماهیها قلمرو طلبند و اگر میخواهید چند عدد از این ماهیها را در یک مخزن نگهداری کنید باید مخزن بزرگی را انتخاب کنید. ماهی اذرخش ماهی بسیار زیبا و متفاوت با ماهیهای دیگر است که اگر رعایت سایز شود با بیشتر ماهیهای گوشتخوار سازگاری دارد. انها شرایط سخت اکواریوم را نیز تحمل میکنند و به سادگی میتوانید سالیان سال یک ماهی سالم و شاداب را با کمترین دردسر داشته باشید

تغذیه:این ماهی را می توان با هر نوع غذای گوشتی و زنده به شرط ان که در سایز دهان انها باشد تغذیه کرد. شما میتوانید به انها میگو، دل گاو یا گوسفند، ماهیان طعمه و …. بدهید انها را میتوانید با سایر غذاهای معمول مثل کرم ها و غذاهای خشک نیز تغذیه کنید. انها پس از مدتی یاد میگیرند که از دست شما نیز غذا بخورند و در اینصورت مواظب باشید که انگشت شما را به جای غذا گاز نگیرند

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم آذر 1390ساعت 1:43  توسط شاهرخ  | 

گــربـــه پــرشیـــن

 

گربهٔ پرشین نژادیست که از گربهٔ مو بلند ایرانی گرفته شده است.  اما نژادی که اکنون میبینیم با نژاد ایرانی که جدّ آن محسوب میشود تفاوتهای بسیار دارد.  نژاد کنونی از دههٔ ۱۹۵۰ میلادی طی‌ بیش از ده سال، نخست توسط انگلیسیها و سپس امریکایها، به نحوی که صورتی‌ گرد و دماغ و پوزه‌ای بسیار کوتاه و هم‌سطح با صورت داشته باشد شکل گرفته شده است.  در اصل چند جهش ژنتیکی در گربهٔ ایرانی باعث تولید نسلی با چند اشکال از جمله دماغ و پوزه‌ای کوتاه گردید.  پرورش‌دهندگان غربی  مجددا"  از این نسل برای تولید گربه‌ای با سری بزرگتر و دماغی کوتاهتر که به آن لقب پرشین دادند استفاده کردند.  لازم به ذکر است که برای تغییر شکل یک موجود زنده، اعم از حیوان یا گیاه، از موجود مذکّر و مونث که در آنان خصوصیت های مورد نظر یافت میشود برای جفتگیری استفاده میکنند.  این امر باعث میگردد که خصوصیت مورد نظر در بعضی‌ از نوزادان کمی‌ چشمگیرتر بروز کند.  سپس با استفاده از همین روش و جفتگیری از نسلهای بعدی که در آنها خصوصیت تشدید شده استفاده میکنند، و ادامهٔ این کار در نسلهای مکرر خصوصیت مورد نظر را بارزتر کرده تا اینکه به شکل دلخواه برساند.  به همین ترتیب در تولید این نژاد از گربه، از جفتگیری از گربه‌هایی که در آنان فرم اندامهای سر غیر طبیعی بوده استفاده شد، که پس از نسلهای متوالی با تشدید این فرم، در دههٔ ۶۰ و ۷۰ میلادی گربهٔ ایرانی به صورتی‌ که آن را گربهٔ پرشین میشناسیم در آمد.

 اشکال کار در اینجاست که در تولید و تکثیر گونهٔ جدید اگر خصوصیات ناخوشایند ژنتیکی دیگری نیز وجود داشته باشند، اینها نیز میتوانند همراه با خصوصیت مورد نظر پرورش دهنده  به نسلهای بعد منتقل و تشدید یابند، که این خود معضلی بزرگ و جداگانه خواهد شد.  با توجه به نکات فوق تغییر گربهٔ ایرانی به گربهٔ پرشین باعث پدید آمدن مشکلات ژنتیکی و شدید سلامتی در این گونه گربه شده است.  به حدی که در بسیاری از کشورها تکثیر این گربه مخالفت شدید دوستداران حیوانات را برانگیخته، و در دو دههٔ اخیر در اروپا علاقه داشتن این گربه را بسیار کم کرده است.

 بر خلاف دیگر گربه‌ها که در صورت نگهداری صحیح عمر متوسطی بین ۱۵ و ۲۰ سال دارند، طبق آمار مؤسسات بیمهٔ حیوانات اروپا، عمر متوسط گربهٔ پرشین فقط ۱۲/۵ سال است.  بر حسب مشکلات سلامتی این گربه‌ها، بیمه‌ کردن گربه‌های پرشین در کشورهای غربی هزینهٔ بیشتری به همراه دارد و بعضی‌ از شرکتهای بیمه‌ از تقبل هزینهٔ سلامتی این گربه‌ها سر باز میزنند.   در پایین به بیماریهای ژنتیک و مشکلات سلامتی گربه پرشین میپردازیم.

مشکلات در سر و صورت

 تغییر شکل در صورت و بینی‌ ناراحتیهای شدید تنفسی را در گربهٔ پرشین ایجاد و زیاد می‌کند و تنفّس را برای این گربهٔ مشکل میسازد.  گربه‌های پرشین همگی‌ به تنگی نفس دچار هستند که در برخی‌ کم ولی‌ در برخی‌ شدید است.  سوراخهای بینی‌ گربهٔ پرشین گرفتگی دارند، و این گرفتگی رابطهٔ مستقیمی‌ با کوتاهی و بالا بودن بینی‌ دارد.  این به حدی است که در دو سه کشور اروپائی پرورش گربهٔ پرشین به گونه‌ای که دماغ آن به پلک پایین چشم برسد غیر قانونی است.  فدراسیون بین المللی گربه‌ها (۱) می‌گوید که سوراخهای بینی‌ گربهٔ پرشین باید باز باشند و عبور آزاد هوا را انجام پذیر سازند.

 به خاطر تغییر فرم سر و صورت، دندانهای گربه‌های پرشین درست به هم جفت نمیشوند (۲). این نه تنها جویدن را برای آنها مشکل میسازد، بلکه همراه با صافی صورت و عقب بودن پوزه برداشتن غذا از زمین یا ظرف برای گربه پرشین دشوار میباشد.  این به حدی است که در خیلی‌ موارد دارندگان گربهای پرشین از وسیلهٔ مخصوصی که سختی غذا خوردن را برای گربه کم میکنند استفاده میکنند.

 تغییر فرم مجاری اشک گربهٔ پرشین باعث ازدیاد اشک چشم میگردد (۳) که عموما شانس ابتلاع به عفونت‌های چشمی و آلرژی را زیاد می‌کند.  در گربهٔ پرشین پلک چشم به طرف داخل برگشته است (۴). این امر باعث  همواره ساییده شدن موهای پلک به قرنیهٔ چشم که توام با درد و ناراحتی‌ است میگردد.  حتی در برخی‌ موارد این ساییدگی میتواند به پارگی قرنیه و عفونت بیانجامد.  همچنین رشد موهای پلک بالا و موهای کنار بینی‌ این گربه به صورتی‌ است که میتواند با قرنیه تماس داشته و توام با ناراحتی‌ باشد (۵).

 سر بزرگ جنین گربه‌های پرشین زائیدن را برای مادر بسیار دشوار و درد‌آور می‌کند.  زاییدن غیر عادی و سخت (۶) در گربهٔ پرشین متداول است، و آمار مرگ جنین (اکثرا به خاطر خفگی) در گربهٔ پرشین بین ۱۶% و ۲۲% میباشد.  در یک تحقیق جامع میزان مرگ نوزادان گربه‌های پرشین (شامل سقط جنین) ۲۹% گزارش شده است.

 ناراحتیهای کلیوی

آمار کیستهای کلیوی (۷) که باعث از کار افتادن کلیه میشوند در گربه‌های پرشین ۳۶% تا ۴۹% میباشد.  در این بیماری کیستهایی در کلیه به وجود آمده و بزرگ میگردند، و در طی‌ سالیان کلیه را بزرگ کرده و جایگزین بافت کلیه میشوند.  از کار افتادگی کلیه در گربهٔ پرشین به طور میانگین حدود سنّ ۷ سالگی ظهور می‌کند (بین ۳ سالگی تا ۱۰ سالگی).  علائم کلیوی تشنگی و ادرار زیاد، کم اشتهایی، استفراغ و افسردگیست.   همچنین ایجاد کیست در بافت اطراف کلیه (۸) موجب جمع شدن مایع در بافت میگردد.

احتمال سنگ کلیوی در گربهٔ پرشین و به خصوص در گربهای مذکّر بالاست.  درد، بند‌آمدگی ادرار و صدمه به کلیه از جمله عواقب سنگهای کلیوی است.  ۸۰% از گربهای پرشین که اضافه وزن دارند به سنگ کلیه دچار میگردند.

ناراحتیهای قلبی

ناراحتی‌ و بزرگی‌ ماهیچهٔ قلب (۹) در کلیه گربه ها میتواند ظهور کند، ولی‌ در سه نژاد گربه از جمله پرشین بالاتر است (دو نژاد دیگر مین کون (۱۰) و مو کوتاه امریکاییست).   ۶ تا ۷ در صد از گربهای پرشین به این ناراحتی‌ دچار هستند.  در این بیماری که اکثرا گربه‌های نر و آنانی که سنّ بالاتر دارند به آن دچار میشوند، دهلیز چپ قلب بزرگ شده، دیوارهٔ چپ قلب کلفت گشته، و در برخی‌ موارد میتواند باعث ایست قلبی گردد.

 ناراحتیهای چشمی

بروز تخریب زودرس شبکیه چشم (۱۱) در گربه‌های پرشین نسبت بالایی‌ دارد.  بر خلاف این باور که این بیماری تنها در گربه‌هایی‌ با پشم شکلاتی یا هیمالیایی ظاهر میگردد، در گربه‌های پرشین هیچ ارتباطی‌ بین رنگ پشم و ظهور این عارضه وجود ندارد.  همچنین ازدیاد فشار چشم (۱۲) عارضه‌ایست که گریبانگیر گربهای پرشین میشود، و در برخی‌ گربهای پرشین این ازدیاد فشار باعث از حدقه برآمدن چشم میگردد.

 ناراحتی‌ مفصلها

 بروز ناراحتی‌ مفصل ران (۱۳) در گربه‌های پرشین زیاد یافت میشود.   این عارضه که در برخی‌ سگهای پرورشی نیز وجود دارد باعث میگردد که گوی استخوان ران بتواند به راحتی‌ از مفصل خارج گردد و گاهی‌ باعث ناتوانی در راه رفتن، لنگی و قادر نبودن به جهش میشود.  همچنین عارضه‌ای در زانوی گربه‌های پرشین باعث میگردد که زانو حرکت غیر طبیعی به چپ و راست داشته باشد (۱۴)، که این نیز لنگ زدن و قادر نبودن به راه رفتن درست و پرش را با خود به همراه دارد. خ علاوه بر اینها، گربه‌های پرشین خیلی بیشتر به آرتورز دچار میگردند.

 دیگر ناراحتیها

بیماریی که در گربه‌های پرشین شناخته شده است سندرومی است که باعث حساسیت چشمها به نور، اختلال در انعقاد خون و ازدیاد عفونت میگردد (۱۵).  این سندرم بیشتر در گربهای پرشین که رنگ موی بدنشان روشن است  ظهور می‌کند.

یک عارضه مهم که در بچه گربه‌های پرشین دیده میشود و کمک به ازدیاد مرگ و میر در آنان می‌کند تخریب سلولهای قرمز خون است (۱۶).  این عارضه وقتی‌ صورت می‌گیرد که گروه خونی گربهٔ مادر `ب` بوده و گروه خونی نوزاد `آ` باشد.

 نوعی رشد سرطانی سلولهای پوست (۱۷) که اکثرا ایجاد تومورهایی روی سر گربه می‌کند در برخی‌ گربه‌ها یافت میشود که این رشد سلولی معمولان خوش‌خیم هستند ولی‌ در گربه‌های پرشین در صد وخیم بودن آنها زیادتر است.

 ازدیاد غیر طبیعی ترشحات پوستی‌ (۱۸) باعث روغنی بودن پشم و پوسته شدن پوست بعضی‌ از گربه‌های پرشین میگردد.  در برخی‌ گربهای نر پرشین، ازدیاد ترشحات باعث روغنی بودن انتهای دم، بوی زننده پوست و جوش‌های سر سیاه میگردد.   به خاطر ازدیاد این ترشحات و ترشحات صورت، در گردن و صورت گربه‌های پرشین التهاب پوست در بین چروک‌های پوستی‌ زیاد یافت میشود (۱۹) و امکان عفونت‌های پوستی‌ را زیاد می‌کند (۲۰).

 از امراض ژنتیک دیگری که در گربه‌های پرشین یافت میشود بیماری است که روی بسیاری از سلولهای بدن بخصوص کبد و مغز تاثیر میگذارد (۲۱).  به موجب این بیماری برخی‌ نوزادان مرده به دنیا میایند، یا بچه‌گربه ها از چند ماهگی مشکل حفظ تعادل، بیماری مغزی و عصبی، لرزش هنگام حرکت اعضا بدن و یا چپ شدن چشم دارند.

 بروز زودهنگام کری در گربه‌های پرشین سفید و بخصوص چشم آبی‌ زیاد است.

 این ناراحتیها کم و بیش در گربه‌های پرشین به چشم میخورند.  بسیاری از گربه‌دوستان از این مشکلات بیخبرند.  متاسفانه ما انسانها خود‌آگاهانه یا ناخوداگاهانه برای منافع خود از حیوانات سو استفاده می‌کنیم.  امریکاییها برای کسانی‌ که در آپارتمان زندگی‌ میکنند گربه‌هایی‌ پرورش دادند که نیمه فلج هستند و یک جا که آنها را می‌گذارید همانجا میمانند و جایی‌ نمی‌روند یا نمیتوانند بروند.  گربه‌های دیگری برای منازل پرورش دادند که هیچ مویی ندارند تا خدای نکرده موی آنها در منزل پراکنده نشود و به مبلمان ننشیند.

 اگر واقعا حیوان‌دوست هستیم از واقعیتها چشم‌پوشی نکنیم، ناراحتیهای گربهٔ پرشین را جدی بگیریم، و همینطور که با استفاده از حیوانات و شکنجه آنان برای تجمل یا بهانه‌های خرافی طبّی یا استفاده بی‌ رویه و نادرست برای آزمایشات یا تدریس ناصحیح مخالف هستیم، کلاه خود را قاضی کنیم و به عنوان حیوان‌دوست به پرورش گربهٔ پرشین نگاهی‌ دیگر بیندازیم.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم آذر 1390ساعت 20:27  توسط شاهرخ  |